بررسی بازی Call of Duty: Black Ops 3

بررسی بازی Call of Duty: Black Ops 3
Call of Duty: Black Ops 3 از آن دست بازی‌هایی است که باید بدون توجه به نامی که یدک می‌کشد، آن را بازی کرد و لذت برد. تنها بخشی که نمی‌توان ایراد خاصی به آن وارد کرد، چند نفره‌ی آنلاین و با کمی ارفاق، بخش زامبی بازی است که هرچقدر هم مخالفشان باشید، باز هم می‌توانید با آن ارتباط برقرار کنید.
  • جدیدترین بازی ها
یک سال دیگر و یک Call of Duty دیگر، بازی‌ای که همیشه توجه طرفداران سرسخت تیراندازی اول شخص نظامی را به خود جلب می‌کرد، امسال در قالب قسمت سوم زیر مجموعه Black Ops منتشر شد. آیا جدیدترین ساخته‌ی تری‌آرک و اکتیویژن در دنیایی آینده‌نگرانانه موفق ظاهر شد؟

بسیاری از طرفداران قدیمی مجموعه ندای وظیفه، پس از جداشدن اعضای اصلی و پایه‌ای استودیو اینفینیتی وارد در زمان عرضه‌ی بازی modern Warfare 2، جبهه‌ی مخالف با سری و به کل سیاست‌های اکتیویژن را پیش گرفتند. این مخالفت در برهه‌هایی از زمان کاهش پیدا کرد اما ورود مجموعه به نسل هشتم کنسول‌ها با بازی نسبتا ضعیف Ghosts سبب شد تا بسیاری احتمال سقوط بی چون و چرای مجموعه را در آینده پیش‌بینی کنند. در هر صورت، اکتیویژن تمام تلاش خود را کرد تا با برنامه‌ریزی درست و قرار دادن سه استودیو اصلی برای ساخت سری ندای وظیفه با فاصله‌ای سه ساله، هم کیفیت بازی‌ها را بالا ببرد و هم فرصت مناسبی به سازنده‌ها برای پیاده‌سازی ایده‌های جذاب‌تر و نوآورانه‌ای اهدا کند. این سیاست توانست در زمان عرضه‌ی Advanced Warfare پاسخ دهد و پس از مدت‌ها شاهد یک ندای وظیفه‌ نسبتا قوی بودیم که تغییرات بنیادی به ویژه در بخش گرافیکی پیدا کرده بود. با تمام این اوصاف، امسال نوبت استودیو تری‌آرک، سازنده‌ی زیر سری Black Ops بود که ثابت کند هنوز می‌تواند یک ندای وظیفه بهتر نسبت به استودیوهای دیگر تولید و آن حس و حال رقابت جویانه‌ سابق خود را حفظ کند.

در قسمت قبل این سری که در سال 2012 منتشر شد، تری‌آرک ریسک بزرگی کرد و برای اولین بار در تاریخ مجموعه، خط زمانی داستان را به آینده‌ای برد که تجهیزات فوق پیشرفته و نسبتا تخیلی، دست‌مایه‌ی روایتی پر پیچ و خم می‌شد. اگر ذره‌ای در بلک آپس 2 ایمان داشتیم که روزی چنین تجهیزات نظامی را مشاهده کنیم، تری‌آرک در قسمت سوم نمایی از آینده را نشان داد که بیشتر در فیلم‌های علمی تخیلی مانند ترمیناتور و ماتریکس شاهدش بودیم. آینده‌ای که مجموعه Call of Duty را به طور کامل حداقل از سنت و شیوه‌ی روایت و تم داستانی همیشگی دور کرده است.

گذر زمان در طول تاریخ بشر همیشه همراه با پیشرفت و نوآوری بوده و انسان‌ها همواره در تلاش بودند تا تجربیات جدیدی را برای خود و دیگران رقم بزنند. اما این پیشرفت و نوآوری همیشه در مسیر صحیح نبوده و وقتی وارد بی‌راهه می‌شود، سخت است که دوباره به روال عادی برگرداند. البته، بعضی ترجیح می‌دهند تا در همان بی‌راهه بمانند و به جای اصلاح خود و پیچاندن فرمون برای ورود به مسیر صحیح، جاده را بسازند! این دقیقا مصداق بارز کاری است که استودیو تری‌آرک مشغول به انجام آن است. بخواهیم یا نخواهیم، بلک آپس 2 که سال 2012 منتشر شد، به هیچ وجه در حد و اندازه‌ی قسمت اول نبود. شاید از نظر گیم‌پلی پیشرفت‌هایی داشت و تلفیق برخی تکنولوژی‌های خاص با شوتینگ سریع سری ندای وظیفه، نتیجه‌ای هیجانی به کلیت بازی داد، اما روایت داستانی و آن ریشه‌ی اصلی مجموعه که کانون توجه همه‌ی طرفداران سری از بدو پیدایشش بوده، آنچنان دست خوش تغییر شد که گاهی آدم می‌ماند که آیا سازنده‌های بازی دوست دارند کم کم بیخیال روایت داستانی بشوند و به همان بخش چند نفره بسنده کنند؟ حداقل حس من یکی که از طرفداران دو آتشه سری ندای وظیفه بودم از زمان بلک آپس 2 در من به وجود آمد و در بلک آپس 3 به یقین تبدیل شد.

داستان در بلک آپس 3 از چند نظر لنگ می‌زند و اصلا آن حس هیجان‌انگیز و خاص نسخه‌های قدیمی را به مخاطب القا نمی‌کند. 40 سال از رویدادهای نسخه قبل میگذرد و همین 40 سال کافی بود تا حسابی انسان‌ها در تکنولوژی پیشرفت کنند و ابعاد زمان و مکان و کالبد خود را بشکافند و کارهای عجیب و غریب کنند! با ورود به بازی کم کم متوجه می‌شوید که در دنیای نیمه انسانی-روباتیک سپری می‌کنید. سربازانی که نامرئی می‌شوند، سربازانی که 95 درصد بدنشان روباتیک است و حتی از نظر مغزی جهش پیدا کرده‌اند. سازنده‌های Call of Duty که حسابی بعد از بازی‌های Modern Warfare و قسمت اول بلک آپس، کم کم به ایده‌های بازی‌های دیگر چشم می‌دوختند تا بلکه المان‌های آنها را در محصول خود استفاده کنند، در بلک آپس 3 هم از این کار دریغ نکردند و به راحتی رد پای آثاری مانند ترمیناتور، ماتریکس و حتی بازی عرضه نشده Quantum Break را درش مشاهده می‌کنید! من اصلا دوست ندارم استفاده از این ایده‌ها یا حتی الگوبرداری از بازی‌هایی مثل Titanfall در Advanced Warfare و ادامه دادن آن در بلک آپس 3 را مورد نقد قرار دهم، اما کاش این به اصطلاح الگوبرداری‌ها به شکلی که یک مخاطب «Call of Duty پسند» دوست دارد پی ‌ریزی می‌شدند نه اینکه از این شاخه به آن شاخه بپریم، مخاطب را در روایت داستانی بسیار پیچیده و گیج‌کننده قرار دهیم و مانند سه‌گانه ماتریکس با یک مقدار افکت‌های کوانتوم برکی، در چند بعد از زمان و فضا سرگردانش کنیم تا بلکه بخواهیم مثلا یک داستان علمی-تخیلی روایت کنیم.

همین که با کاراکتر خود به جرگه‌ی سربازان نیمه روباتیک و تا دندان سیم‌پیچی شده ملحق می‌شوید و همین که در مراحلی مانند کوالالامپور مثل ابرقهرمان‌های مارولی از ساختمان‌های در حال متلاشی شدن جان سالم به در می‌برید، متوجه می‌شوید که با هر چیزی روبه رو هستید الا یک بازی از مجموعه Call of Duty! بچه‌های تری‌آرک که علاقه‌ی شدیدی به زامبی و زامبی کشی دارند، در بلک آپس 3 سنگ تمام گذاشته‌اند و اگر خط داستانی و بخش چند نفره‌ی بازی را 50 درصد کل بازی بدانیم، 50 درصد دیگر را محتوایی پر از زامبی در برگرفته که حالا شامل دو خط داستانی متفاوت شده است. بخشی به نام Nightmare داستان اصلی بازی را این بار در دنیایی زامبی زده و کلا تاریخی جدا روایت می‌کند. همه‌ی شخصیت‌های اصلی بازی که در داستان اصلی به جنگ با تروریسم می‌پرداختند، حالا در این دنیای موازی به نبرد با زامبی‌ها مشغول می‌شوند که خب، در نوع خود جالب و سرگرم‌کننده است. اما این همه چیز نیست و تری آرک که ظاهرا قصد داشته یک بازی کاملا جدا شبیه به Left 4 Dead بسازد و جواب منفی از اکتیویژن گرفته، آمده و در بلک آپس 3 یک خط داستانی کاملا متفاوت با روح بازی به وجود آورده که داستان 4 شخصیت در شهری عجیب و غریب و طلسم شده را روایت می‌کند و شما باید برای بقا به مبارزه بپردازید! داستان در بلک آپس 3 معنای خاصی ندارد و به جرات می‌توان آن را آزاردهنده‌ترین بخش نام برد. اینکه سازنده‌های بازی با قرار دادن چندین و چند بخش داستانی، زامبی بازی و سفر به اعماق فیلم‌های علمی‌-تخیلی، سعی کرده‌اند تا توجه نسلی جدید را به بازی خود جلب کنند، بر کسی پوشیده نیست، اما اکتیویژن به این موضوع توجه نکرده که ندای وظیفه هر چه که دارد، صدقه سر مخاطبان و قشری است که سال‌ها پیش این مجموعه را یک شوتر اول شخص نظامی می‌دانستند نه یک تیراندازی اول شخص علمی-تخیلی!

اگر از سیاهچاله داستان بلک آپس 3 گذر کنیم، به بخش مفرح بازی، یعنی چند نفره آنلاین می‌رسیم. جایی که می‌تواند روزها، هفته‌ها و ماه‌ها شما را به خاطر گیم‌پلی اعتیادآور و المان‌های جالبش به خود مشغول کند. بزرگترین ویژگی که بخش چند نفره‌ را یک الماس درخشان در بلک آپس 3 کرده است، Specialist ها یا به اصطلاح «متخصص‌ها» هستند. «متخصص‌‌»‌ها را می‌توان نوعی «ابرکلاس» در بازی دانست که انتخاب هر کدام، قدرت‌ها و مزایای ویژه‌ای به گیم‌پلی بازی اضافه می‌کند. متخصص‌ها، همان شخصیت‌های قهرمان‌مانند داستان بازی هستند که با انتخاب آنها، به دو قدرت و مهارت ویژه دسترسی پیدا می‌کنید تا از آنها در بازی استفاده کنید. 

ناگفته نماند که بلک آپس 3 هم پیرو موج ایجاد شده در بازی‌های تیراندازی آنلاین دست به یک چنین تغییراتی در بازی خود زده است. در این مورد باید بگوییم که نه تنها این تغییر و گرفتن ایده از بازی‌هایی مانند Overwatch و قرار دادن ویژگی متخصص‌ها که کاملا شبیه هیرو هستند، بد نبوده بلکه همانطور که گفتیم، بخش چند نفره آنلاین را پر زرق و برق‌تر از همیشه کرده است. این پایان سورپرایز ندای وظیفه در بخش چند نفره آنلاین نیست و شاید بتواند هسته‌ی اصلی لذت و حال و هوای خوب این بخش را گیم‌پلی سریع بازی دانست. Black Ops 3 به جرات پر سرعت‌ترین و البته حرفه‌ای‌ترین گیم‌پلی را بین همه نسخه‌های قبلی یدک می‌کشد و مطمئنا کسانی که از عکس‌العمل‌های بالایی در بازی‌های شوتر آنلاین برخوردارند، چند پله از باقی بازیکنان جلوتر هستند. با انتخاب هر متخصص، دو ویژگی جلوی روی شما قرار می‌گیرد که فقط می‌توانید یکی از آنها را برای بازی انتخاب کنید و آن را در شاخه‌های مختلف ارتقا بدید. با ورود به بازی، می‌توانید مهمات خود را در زیر کلاس‌های پیش‌فرض مشاهده کنید یا حتی خودتان نسبت به ساخت زیر کلاس با انواع و اقسام اسلحه‌های مختلف اقدام کنید. این باز گذاشتن دست بازیکن به تنوع بسیار زیاد شخصیت‌های داخل بازی کمک شایانی کرده و شما در هر دست بازی، با افرادی با زیرکلاس‌های متفاوت روبه رو می‌شوید.

یکی از مشخصه‌های خوب بخش آنلاین بلک آپس 3، کمک به پیشرفت بازیکنان است. اگر شما یک تازه کار هستید، نباید نگران هیچ‌چیزی باشید، بازی کاملا به شما با اهدای انواع و اقسام جوایز و نشان‌دادن نمودار پیشرفت‌تان، انگیزه کافی برای ادامه بازی می‌دهد و با چند ساعت بازی مداوم بالاخره می‌توانید هم شخصیت متخصصی که با آن سازگار هستید را پیدا کنید و هم از چند و چون گیم‌پلی بازی و نقشه‌های مختلف آن آگاه شوید. تجربه شخصی‌ام به خوبی ثابت کرد که تری‌آرک تمرکز خاصی در بالانس و پیشرفت صفر تا صد بازیکنان داشته تا بخش چند نفره بلک آپس 3 را تبدیل به یکی از بهترین‌ها در سال‌های اخیر کند.

می‌توان به جرات گفت که همیشه در مجموعه ندای وظیفه حتی در ضعیف‌ترین نسخه‌های آن، شاهد طراحی مراحل و مپ‌های خوبی بودیم که در بلک آپس 3 این مهم به اوج خود رسیده است. مپ‌های بخش چند نفره آنلاین پر جزئیات است و زمینه را برای استفاده از همه‌ی قابلیت‌های کلیدی گیم‌پلی بازی محیا کرده است. دیوار، داخل ساختمان‌ها، زیر آب، راه‌های مخفی و ده‌ها مورد دیگر که همه‌ی آنها هوش و زیرکی شما را برای استفاده طلب می‌کنند، می‌توانند بهترین لحظات را در بخش چند نفره‌ی آنلاین به رخ شما بکشند. وجود بیش از 14 حالت بازی در بخش چند نفره به خودیه خود ثابت می‌کند که تری‌آرک تا چه حدی روی این بخش حساب کرده است.

‌Black Ops 3 در بخش گرافیکی و جلوه‌های بصری توانسته تا حد زیادی انتظارات را برآورده کند. نکته‌ی جالب در مورد این بخش، استفاده‌ی سازنده‌های بازی از موتور Black Ops 2 و ارتقا آن بوده که مقداری جای تعجب دارد. سال پیش در Advanced Warfare شاهد گرافیک چشم‌نواز و خوبی بودیم اما استودیو تری‌آرک ترجیح دادند به جای استفاده از المان‌هایی که اینفینیتی وارد در ساخت AW بهره برده، رو پای خود باشند و نسخه‌ی IW Engine خود را از بازی قبل ارتقا دهند. این ارتقا شامل کد نویسی دوباره موتور، سیستم صدا، تکستچر و نور جدید، هوش‌ مصنوعی پیشرفته، کم‌ترین تفاوت بصری میان بخش‌های مختلف شامل زامبی، داستانی و چند نفره در کنار پیشرفت‌های دیگر بوده که خوش‌بختانه سازنده‌ها از پس همگی به خوبی برآمده‌اند. نکته‌ای که بیش از همه توجهمان را به خود جلب کرده، انیمیشن‌های روان و پرجزئیات شخصیت‌هایی بازی است که نشان از موشن کپچر دقیق و نهایت استفاده از خروجی موتور گرافیکی است.

Call of Duty: Black Ops 3، فقط نام و نشان ندای وظیفه را یدک می‌کشد و کم‌تر جایی پیش می‌آید که همان حس و حال سینمایی سابق به شما دست بدهد. بخش تک‌نفره و داستانی که می‌توان به صورت Co-Op چهار نفره هم بازی کرد، فقط یک داستان پیچ و خم خورده و ناآشنا را برایتان روایت می‌کند و نباید انتظار خاصی از آن داشته باشید. شخصیت‌های بازی با اینکه تعدادی از آنها جزو بازیگران هالییودی و مشهور محسوب می‌شوند، با این حال اصلا در دل مخاطب جای بازی نمی‌کنند و شاید بعد از هر بازی حتی اسمشان را به خاطر نیاورید. بخش زامبی بیش از انتظار خوب ظاهر شده که البته اگر به این بخش به چشم Call of Duty نگاه نکنید، می‌توانید ساعات خوشی را چه به تنهایی یا چه با دوستان خود سپری کنید اما تنها ویژگی کاملا موفق که این قسمت از سری ندای وظیفه را سرپا نگه داشته، بخش چندنفره‌ی آنلاین است که با قرض گرفتن المان‌های نسخه‌ی سال قبل بازی و تعداد زیادی از بازی‌های تیراندازی آنلاین دیگر، مفرح، درگیرکننده و جالب ظاهر شده است.

ندای وظیفه و اکتیویژن امسال هم بسیاری از طرفداران قدیمی مجموعه و آنهایی که سخت به دنبال یک تیراندازی اول شخص نظامی واقعی بودند را ناامید کرد. کسانی که سال‌ها با شوترهای پر هیجان و نفس‌گیر Modern Warfare و حتی نسخه اول Black Ops زندگی کرده بودند، حالا باید تن به یک شوتر علمی تخیلی دهند که بخش داستانیش در منجلاب ایده‌های ناقص و شکننده‌ گم شده است. شاید اگر سازنده‌های بازی به همان پیچش شیرین و غافل‌گیرکننده قسمت اول بلک آپس بسنده می‌کردند و چیزی شبیه به آن را ارائه می‌دادند، می‌توانستیم راضی از کنار قضیه عبور کنیم.
مشاهده مطلب در سایت زومجی
  • دانلود نرم افزار | سافت گذر

نظرات کاربران (0 عدد)

اولین نفری باشید که در مورد این نقد نظر میدهد.

ثبت نظر

کاربر گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان در سایت ثبت شود، لطفاً وارد سایت شوید.
ثبت نظر