نقد و بررسی بازی DOOM از دید وبسایت Gamespot

نقد و بررسی بازی DOOM از دید وبسایت Gamespot
Doom، همان مسیری را دنبال کرده که بازی‌های قدیمی این فرانچایز پیموده‌اند، یک بازی شوتر سرراست و به شدت خشن با مجموعه‌ای جالب و بی‌نظیر از اسلحه که شما را ساعت‌‌ها سرگرم می‌کند. و با این که بخش چندنفره، حرف تازه‌ای برای گفتن ندارد، مود نقشه سازی SnapMap بسیار لذت‌بخش است.
  • جدیدترین بازی ها

در Doom با دنیایی لبالب از شیاطین، انفجار و آتش جهنمی روبرو خواهید شد و چهره‌های آشنا را با چشمانی تشنه به خون و مرگبار، ملاقات خواهید کرد. تجربه Doom، همان دیوانگی شیطانی بازی‌های Doom و Doom II را به شما حواله می‌دهد: لبریزشدن از وحشت در هر گوشه و کنار، اما مجهز به مجموعه‌ای چشمگیر از اسلحه در دسترس شما!


قهرمان ما که در جهنم هستی، نام تو نفرین شده باد...

اما بازی جدید، پر سر و صداتر و سریع‌تر از نسخه‌های قدیمی است. نبردهای آن شما را به چالش می‌کشند و موسیقی هوی متال به عنوان ساندتراک، باعث رعشه ناشی از آدرنالین در اندام شما می‌شود. از ابتدا دو چیز مشخص است: شما برای کشتن شیاطین زاده شده‌اید، و شما هر کاری برای کشتن آن‌ها انجام می‌دهید. شما فک‌های بیشماری را از مفصل جدا می‌کنید و با شلیک‌های خود، گوشت را استخوان شیاطین می‌درید. ریتم بازی، در حالی که دائم مشغول سفر بین مریخ و اعماق جهنم هستید، افت نمی‌کند. هر مکان هویت متمایز اما متعادل خود را دارد و سفر بازگشت شما بین پرتال‌های جهنم و مریخ، بیشتر از حس شگفت‌زدگی، آشناپنداری را در شما تلقین می‌کنند.


شما ندرتا، چرخش‌های غیرمنتظره می‌کنید، اما هرگونه احساس آزاردهنده ناشی از این چرخش‌ها به محض ورود به نبرد از بین می‌رود. Doom شما را خیلی عظیمی از اسلحه ساده تا اسلحه پیچیده و پرجزئیات، تجهیز می‌کند. البته تمام این اسلحه، قدرت یکسان ندارند، و تعدادی از آنها را به دلیل قدرت کم آنها، غالبا به چشم نمی‌آیند، اما بسیاری از این اسلحه قوی هستند و سیستم تقریبا یکنواخت ارتقا اسلحه به شما اجازه می‌دهد که سلاح مورد علاقه خود را تقویت کرده و به آن کاربری و قدرت بیشتر ببخشید، که باعث ایجاد تعلق به آن‌ها می‌شود و احساس می‌کنید قدرت در سر انگشتان شماست.


این قدرت به سیستم Glory Kill، تکنیک قطع اندام دشمنان، توسعه می‌یابد. این قابلیت هنگامی فعال می‌شود که دشمنان شما گیج شده باشند. این قابلیت که بسته به موقعیت شما نسبت به دشمن، راه‌های بسیاری برای قلع و قمع آن‌ها ارائه می‌دهد، تجسم عشق به خشونت است. همچنین Glory Kill از نظر استراتژیک هم مهم و باارزش است. اگر با سلاح دشمنان خود را از پا دربیاورید، معمولا بسته سلامتی یا مهمات به جا می‌گذارند، اما با استفاده از Glory Kill، هنگامی که شما با دستان خالی، یا با اعضای بدن خودشان، دشمنان را سلاخی می‌کنید، حتما به شما جان داده می‌شود. این خصیصه شما را تشویق می‌کند که هنگامی که نزدیک به مرگ هستید، به دل نبرد بروید و امیدوار باشید که در انتهای یک تونل مرگبار، زنده می‌مانید. همچنین، با سلاح اره برقی می‌توانید با یک ضربه دشمنان را بکشید که به شما مهمات می‌دهد. اره‌برقی با ارزش شما به سوخت احتیاج دارد و باید حساب شده از آن استفاده کنید، همچنین پیدا کردن بهترین زمان برای استفاده از آن، خود یک بازی ذهنی جداگانه است.


ریتم مبارزات، که تقریبا همیشه با زندانی شدن در یک اتاق آغاز می‌شود، در طول 13 مرحله بازی، سخت‌تر و سریع‌تر می‌شود. شیاطین بزرگ‌تر و سریع‌تر و بیشتری در طول بازی ظاهر می‌شوند. در حالی که شما مشغول پیچ و تاب خوردن در مکان‌های هزارتو مانند به امید پیدا کردن مکان مناسب یا بسته‌های کمکی هستید، مانند آهنربا عمل می‌کنید و شیاطین را به سمت خود جذب می‌کنید. با این کار، دشمنانی که از هم جدا هستند، در یک جا جمع می‌شوند. تأثیر این اتفاق این است که می‌توانید از مهمات انفجاری خود برای وارد کردن آسیب سنگین به چندین دشمن استفاده کنید. اما ممکن است با این کار خود را در یک گوشه گیر بیاندازید. با این وجود، این تکنیک، در بازی بسیار کارآمد است. این تاکتیک، شما را وارد چرخه لذت بخش کشتار در Doom می‌کند.


استرس ناشی از روبرویی با دشمنان قوی‌تر، مدت استفاده از این سیستم را، بدون اینکه تکراری شود، بیشتر می‌کند. اجنه دوپا، جای خود را به هیولاهای وحشی قدرتمند، بزرگ و غول‌پیکر و جمجمه‌های آتشین می‌دهند. برای مبارزه با این دشمنان شما باید از منابع به دست آمده از نبرد‌های پیشین برای ارتقا اسلحه و مجهز کردن آنها به قابلیت‌های جدید استفاده کنید. این سیستم باعث می‌شود تا سرعت و خشونت شما در مبارزات بزرگ‌تر افزایش یافته و تحمل شما برای صحنه‌های خشن‌تر، بیشتر شود. در حالی که شاید زمانی با شلیک شاتگان به صورت دشمن، کافی و رضایت بخش بود، نهایتا شما اشتیاق پیدا می‌کنید تا گلوله‌های بمب مانند از دوست دو لول خود شلیک کنید. هنگامی که گلوله‌های شاتگان تمام شد، شما خوشحال خواهید بود که مسلسل خود را با موشک‌های کوچک، که در هنگام شلیک سوتی کوچک می‌کشند و به زیر پوست شیاطین رفته و آن‌ها را منفجر می‌کنند، تجهیز کرده‌اید.


آپگریدها با خالی کردن مناطق از دشمنان یا جستجو در گوشه و کنار دنیای Doom به دست می‌آیند. در هر دو حالت شما باید بسیار تلاش کنید. رازها و مکان‌های مخفی، چیز جدیدی در Doom نیستند، اما جوایزی که از این طریق به دست می‌آورید، از همیشه بیشتر هستند. هر گونه وسیله، از جمله اسلحه، ذره و نرم‌افزار به کار رفته در آن، به چند طریق قابل توسعه است. البته شما به مقدار کافی در طول بازی پیدا خواهید کرد، و احتمالا برای هیجان آن، به دنبال آپگرید‌های بیشتر خواهید رفت. روند پلتفرمینگ ضعیف Doom، به مرور خسته کننده شده و در حالی که صبر شما برای هر چیزی جز نبرد، لبریز است، باعث خستگی شما می‌شود. البته چالش پیدا کردن سنگ‌های باارزش، کمی به این بخش هیجان بخشیده و در این چالش‌ها باید در مکان‌‌های کوچک تعدادی دشمن را تحت شرایط خاصی شکست دهید. با این وجود، هر چقدر این لحظات جذاب باشند، زیر سایه نبرد‌های اصلی بازی چندان به چشم نمی‌آیند.


هنگامی که Doom شما را از یک مکان به مکان دیگر می‌برد، فرصت کوتاهی پیدا می‌شود تا در جریان داستان شرکت انرژی دوست هوافضای یونیون (UAC) قرار بگیرید. تصمیم‌های اشتباه UAC مبنی بر استخراج انرژی از جهنم باعث شده تا آنها پرتال‌هایی برای ورود به بعد دیگر بسازند و با این که شما یکی از مأموران این شرکت هستید اما با بی‌میلی به این مأموریت آمده‌اید. داستان شما شباهت‌هایی به افسانه‌های مسیحی و شیطانی دارد، اما نهایتا بهانه‌ای است برای کشتار شیاطین.

تمام کردن بازی، حدود 12 ساعت به طول می‌انجامد که در پایان بیشتر وقت خود را صرف مبارزه با غول‌آخرهای شگفت انگیز و عبور از غیرممکن‌ها می‌کنید. با جنگ‌افزارهای هیجان‌انگیز و توانایی‌های فیزیکی تقویت شده، شاید بخواهید به مراحل قبل بازگشته و آیتم‌هایی را که ممکن است از دست داده باشید، پیدا کنید؛ یا این که مراحل سخت‌تر را رد کنید؛ اما بخش چندنفره برای کسانی که به دنبال تجربه جدید هستند، قرار دارد. البته غیر از چند اسلحه مخصوص بخش چند نفره و بازی کردن به عنوان شیطان در بخش‌هایی از بازی، بخش چندنفره چیز جدیدی ندارد. مودهای کم آن شامل بازی‌هایی مانند Team Deathmatch یا Domination، و چند مود جالب مانند Freeze Tag می‌شود. در کل، در بخش چند نفره چیزی که قبلا ندیده باشید، پیدا نمی‌کنید، اما با وجود نبرد‌های سریع و اسلحه‌های انفجاری Doom، از آن لذت کافی خواهید برد.


از بخش چندنفره جذاب‌تر، SnapMap است. مودی که در آن می‌توانید نقشه‌های تک نفره و چندنفره آنلاین بسازید و به اشتراک بگذارید. بخش آزمایشی شما را قدم به قدم با ساخت یک نقشه آشنا می‌کند و بسیار گویا و کارآمد است. غیر از سادگی استفاده، SnapMap به دلیل خلاقیت کاربران بازی، جذابیت دارد که تا همین الان هم به شدت محبوب شده و می‌توانید نقشه‌های متفاوتی از خشن و خونین تا مسخره و سرگرم‌کننده پیدا کنید. SnapMap، جلوتر از بخش چندنفره، نقطه قوت بازی Doom است.


اما بدون شک، بخش تک نفره پرسروصدا و پرآشوب Doom، قوی‌ترین ویژگی بازی است. بخش چندنفره سرراست است اما وظیفه‌اش را انجام می‌دهد که همان پرتاب شما سوی سناریوهایی پر از خشم و روحیه هوی متال است. بسیاری از بازی‌های شوتر در تلاشند تا هیجان Doom را القا کنند اما تعداد بسیار کمی موفق هستند. Doom، جان‌مایه بازی‌ اصلی را که آن را تبدیل به سنگ بنای شوترهای هم نسل خود کرده بود، گرفته و با طراحی چشمگیر مناطق و آپگریدهای سیراب‌کننده، آن را به عصر جدید آورده. Doom، محصولی است که از بازی‌هایی سنتی به قدمت خود ژانر شوتر، الهام گرفته و در حالی که الگوی کاملی برای دنبال کردن نیست، می‌توان از هویت دست نخورده‌ی آن، یکی دو درس یاد گرفت.

منبع: Gamespot
  • دانلود نرم افزار | سافت گذر

نظرات کاربران (0 عدد)

اولین نفری باشید که در مورد این نقد نظر میدهد.

ثبت نظر

کاربر گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان در سایت ثبت شود، لطفاً وارد سایت شوید.
ثبت نظر