نقد و بررسی بازی DOOM

نقد و بررسی بازی DOOM
اگر هوس یک بازی کاملا اکشن، خشن و سریع را کرده‌اید، DOOM یکی بهترین گزینه پیش روی شما خواهد بود. با نقدستان و بررسی بازی DOOM همراه باشید.
  • جدیدترین بازی ها
زمانی بود که هنوز بازی‌های سه‌بعدی بین مردم جا نیوفتاده بود و همه چیز تازگی داشت. بازیکنانی که تا آن زمان به انجام انواع و اقسام بازی‌های دوبعدی عادت کرده بودند، از تماشا و انجام نخستین بازی‌های سه‌بعدی لذت می‌بردند.
Loading the MediaPack player...
در این میان بازی‌هایی منتشر شد که در آن‌ها نمای دوربین از دید شخصیت اصلی بازی بود و به شکل اول شخص دیده می‌شد. بازی‌سازهای کمی وجود داشتند که چنین شیوه‌ای را برای نشان دادن بازی خود به مشتریان انتخاب کنند و هنوز چنین سبکی دارای استاندادهای مشخص و المان‌های متنوع نبود. بازی‌هایی که در آن‌ها فقط و فقط قسمت جلویی یک اسلحه در صفحه دیده می‌شد و دشمنانی از اطراف حمله‌ور می‌شدند. تیم id Software از آن زمان ساخت چنین بازی‌هایی را پیش گرفت و بازی DOOM به یکی از بازی‌های صاحب سبک بدل شد. بازی DOOM اولین بار در سال 1993 به بازار عرضه شد. دومین نسخه به نام Doom II: Hell on Earth در سال 1994 منتشر شد و طرفدارها 10 سال برای تجربه نسخه سوم صبر کردند تا سرانجام در سال 2004 شاهد انتشار این بازی بودیم. از آن زمان تاکنون حدود 12 سال می‌گذرد و تیم id Software بار دیگر ما را به جهنم پر از خون و خشونت خود دعوت کرده است. 

DOOM به‌معنای واقعی کلمه یک بازی اکشن و است و هدفی به غیر از این ندارد. شخصیتی که نمی‌دانید کیست و از کجا آمده، یک اسلحه قدرتمند برداشته و به دل هیولاها می‌زند تا مریخ را از وجود آن‌ها پاکسازی کند. در طول بازی کلمه‌ای دیالوگ از این شخصیت نمی‌شنوید و بهتر بگویم، داستان خاصی برای شما روایت نمی‌شود. راه خود را در یک مرکز تحقیقات فضایی با نام Union Aerospace Corp پیدا می‌کنید از لحظه اول بدون حتی یک لحظه استراحت، انواع مختلفی از هیولاها به سمتتان حمله‌ور می‌شوند و ناچار به از بین بردن آن‌ها خواهید بود. داستان بازی نقش بسیار کمرنگی در جریان بازی دارد و تنها به بهانه وجود یک مسیر و هدف مشخص در مقابل شخصی تاول بازی، در بازی وجود دارد و نقشی به غیر از این ندارد. به‌غیر از این هم از DOOM‌ انتظار نمی‌رفت. اگر با دیدی به‌غیر از تجربه یک بازی صرفا اکشن بازی DOOM را تهیه کنید، ممکن است از آن لذت کمتری ببرید و تجربه خوبی از DOOM بدست نیاورید. زیرا نه‌تنها داستان، بلکه بسیاری از المان‌های مهم بازی‌های روز دنیا در DOOM وجود ندارد تا دست شما را برای بازی کردن طبق روش دلخواه‌تان باز بگذارد. بازی محیط‌های مخفی و سورپرایزهای بسیار زیادی را در خود گنجانده تا طرفدارها وقت بیشتری را برای جستجو در محیط بگذرانند و از طرفی یک سیستم پرش دوگانه و بالا رفتن از بعضی سطوح نیز در بازی وجود دارد که در این جستجوها شما را یاری می‌کند. 

بازی از همان لحظه اول شما را تشویق می‌کند تا تک‌تک دشمنان را از بین ببرید و البته چاره‌ای به غیر از این هم ندارید! تنها حق انتخابی که پیش روی شماست، استفاده کردن یا نکردن از سیستم Glory Kill است. باز هم اگر در بازی جلو بروید، متوجه می‌شوید که بدون استفاده از Glory Kill هیچ‌گاه نمی‌توانید در بازی پیش‌روی کنید! اما Glory Kill چیست؟‌ تیم سازنده برای ایجاد تنوع بیشتر یا شاید میل بیشتر به نمایش خون و خشونت، قابلیتی در بازی قرار داده که با استفاده از آن می‌توانید دشمنان را به روش‌های مختلف و تنها با زدن یک دکمه تکه‌تکه کنید. این قابلیت با Attackهایی که در بسیاری از بازی‌های اول شخص در فاصله نزدیک به دشمن زده می‌شود کاملا فرق دارد، و امضای بازی جدید DOOM محسوب می‌شود. هرگاه با تعدادی شلیک به سمت دشمنان، این هیولاهای بدریخت و وحشتناک در حال ضعف قرار بگیرند و با رنگ‌های آبی و نارنجی به نمایش گذاشته بشوند، می‌توانید به آن‌ها نزدیک شده و با زدن یک دکمه نمایشی وحشیانه از قطع عضو و خون و بی‌رحمی را تماشا کنید! اما چرا چنین روشی به یک اجبار در بازی تبدیل می‌شود؟ 

DOOM برخلاف بسیاری از بازی‌های اکشن اول شخص دیگر، از سیستم بهبود سلامتی خودکار استفاده نمی‌کند. از همین‌رو باید به دنبال بسته‌های سلامتی در محیط بازی بگردید تا بتوانید زنده بمانید. اما پیدا کردن این بسته‌ها به تنهایی نمی‌تواند انرژی لازم شما برای یک مبارزه چند دقیقه‌ای و نفس‌گیر با دشمنان را تامین کند. به‌خصوص این‌که محیط بازی در زمان نبرد‌های طولانی‌تر هیچ راه فراری مقابل شما باقی نمی‌گذارد و تمام درها و راه‌های منتهی به محیط نبرد قفل می‌شوند. با استفاده از قابلیت Glory Kill و تکه‌تکه کردن هیولاها، بسته‌های سلامتی و مهمات از آن‌ها به اطراف پرت می‌شود. از طرفی با تیراندازی به سمت دشمنان و کشتن آن‌ها، هیچ چیزی از بدن بی‌جان آن‌ها باقی نمی‌ماند. پس چاره‌ای به جز استفاده از Glory Kill باقی نمی‌ماند! بخصوص این‌که مهمات نیز درست مثل بسته‌های سلامتی به قدر کافی در حین مبارزه‌های چند دقیقه‌ای یافت نمی‌شود و با گذشت تنها دو یا سه دقیقه از مبارزه، تمام ذخیره شما از بین می‌رود. تنها مشکلی که در این قسمت وجود دارد، تکراری شدن انیمشن‌های مربوط به Glory Kill هست که باوجود خسته‌کننده شدن آن‌ها در انتهای بازی، می‌توان از این مشکل صرف‌نظر کرد! به‌طور کلی اگر در DOOM بی‌رحم‌تر و خشن‌تر باشید، جوایز بیشتری بدست خواهید آورد! 

عدم اعطای بسته‌های سلامتی و مهمات در صورت کشتن دشمنان با سلاح و وجود قابلیتی مثل Glory Kill‌، از اهمیت سلاح‌های بازی کم نمی‌کند. جدا از این‌که تماشای دشمنانی که با یک شلیک تکه‌تکه می‌شوند همیشه جذاب است، اما وجود سلاح برای بردن این هیولاها به سمت حالت ضعفشان و فعال شدن قابلیت Glory Kill بسیار ضروری است. بازی در ابتدا تنها با یک سلاح سبک و معمولی شما را به سمت جلو هدایت می‌کند تا قبل از هر چیزی با قابلیت Glory Kill آشنا شوید. به این شکل که شما در مقابل دسته‌ای از موجودات ضعیف و کند به نام The Possessed قرار می‌دهد تا به راحتی به سمت اجرای Glory Kill ترغیب شوید و خیلی از سلاح خود استفاده نکنید. طولی نمی‌کشد و سلاح‌های دیگری به‌دست میاورید و خوشبختانه بازی در رساندن این سلاح‌ها به شما عجله دارد. وجود انواع شعیف‌تری از هیولاها در ابتدای بازی شما را با قابلیت‌های تک‌تک سلاح‌ها و روش بازی کردن DOOM بیشتر آشنا می‌کند. شاتگان (Shotgun) یکی از اولین سلاح‌هایی است که بدست می‌آورید و تا پایان بازی بیشتر از بقیه از آن استفاده خواهید کرد. سلاح‌های دیگری مثل Heavy Assault Rifle، Plasma Rifle و حتی یک Rocket Launcher هم پیدا خواهید کرد که هر کدام در موقعیت‌های مختلف، عملکرد بهتری نسبت به دیگری از خود نشان می‌دهند. اما شاید هیچ سلاحی به اندازه Super Shotgun جذاب نباشد!

Super Shogun یک شاتگان دو لول و بسیار قدرتمند است که به‌تنهایی می‌تواند بهترین لحظات بازی را برایتان رقم بزند. این سلاح وحشتناک و خاطره‌انگیز آن‌قدر خوب عمل می‌کند که اگر می‌شد در تمام طول بازی از آن استفاده کرد، باز هم از آن خسته نمی‌شدم. در کنار تمام این سلاح‌های جذاب، دو سلاح مرگبار و بسیار قدرتمند دیگر نیز به دست خواهید آورد. اهمیت این دو سلاح آن‌قدر بالاست که دو دکمه مختص آن‌ها تعریف شده و با زدن آن ها بلافاصله خود را مجهز به وحشتناک‌ترین ماشین کشت و کشتار روی مریخ می‌کنید! اولین سلاح Chainsaw (اره برقی) است که برایش فرقی نمی‌کند چه هیولایی، با چه چثه‌ای در مقابلش قرار بگیرد و در یک چشم به‌هم زدن آن‌ها را به دو نیم تقسیم می‌کند. نوبه به قدرتمندترین سلاح بازی می‌رسد که BFG 9000 نام دارد. تنها با یک شلیک BFG 9000، تمام دشمنانی که در مقابل شما قرار دارند به اطراف پاشیده می‌شوند. فرقی نمی‌کند که یک یا مثلا یک دسته‌ی بیست‌تایی را هدف گرفته باشید و درنهایت هیچ چیزی جز خون روی زمین باقی نمی‌ماند! 

این آرامش پیش از طوفان بود و پس از حدود یک ساعت، مراحل سخت‌تری پیش روی شما قرار می‌گیرد و رفته‌رفته به تعداد و انواع هیولاها اضافه می‌شود. Impها دومین دسته هیولاهایی هستند که با ‌آن‌ها آشنا می‌شوید. آن‌ها سرعت بیشتری نسبت به The Possessedها دارند و از فاصله دور به سمتتان گلوله‌های آتشین پرتاب می‌کنند. در کل هیولاهای زیادی در بازی وجود دارند و هر کدام با داشتن خصوصیات منحصربه‌فرد شما را به دردسر می‌اندازند. Revenant یکی از اصلی‌ترین دشمنان شما در بازی است و از دور و نزدیک، زمین و هوا و به هر شکلی که بتواند برایتان مزاحمت ایجاد می‌کند. اما شاید سخت‌ترین مبارزات را در مقابل Summoner تجربه کنید. این هیولای مرموز مدام نامریی می‌شود و در محیط بازی جابجا می‌شود. مبارزه با Summoner یک چالش جدی بود، اما هیولاهای بزرگ‌تر را هم نباید فراموش کرد. این دسته از دشمنان جثه و قدرت بیشتری دارند و مهمات بیشتری برای از پای در‌آوردن آن‌ها لازم دارید. حدود هفده نوع از این موجودات در بازی وجود دارد که در بعضی از نبردها، انواع بسیاری از آن‌ها را در اطراف خود مشاهده خواهید کرد. با توجه به این‌که مبارزه با هر کدام شیوه خاص خود را می‌طلبد، باید در لحظه تصمیم بگیرید که با هر دشمن با چه روشی مبارزه کنید و بلافاصله بعد از برخورد با او، دشمنان کناری او را با روشی متفاوت از میان بردارید. برای مبارزه‌ها سرعت عمل بسیار بالایی لازم است و حتی یک لحظه هم نمی‌توان توقف داشت. این موضوعی است که تیم سازنده هم روی آن تاکید زیادی داشت. در هنگام مبارزه ایستادن در یک نقطه حتی برای یک ثانیه هم می‌تواند به میزان سلامتی شما ضربه وارد کند. سپرهای دفاعی هم در بازی وجود دارد و می‌توان در هنگام مبارزه‌های سخت کمی وقت خرید. اما در هر صورت در هنگام مبارزه مجبور به تحرک هستید. 

مدام باید جابجا شوید و در حین حرکت به سمت دشمنان شلیک کنید. بعضی از نبردها آن‌قدر سخت می‌شود که باید از پورتال‌های موجود در محیط استفاده کنید تا فقط برای چند ثانیه از منطقه شلوغ دور شوید و بتوانید برای بازگشت به نبردها تمرکز کنید. هوش مصنوعی دشمنان از قواعد پیچیده‌ای پیروی نمی‌کند و آن‌ها در هر صورت مثل یک آهنربا به سمتتان جذب می‌شود و حملاتشان را آغاز می‌کنند. ممکن است گاهی بمب‌های آتشین یا موشک‌هایی که به سمت شما پرتاب و شلیک می‌شوند، در صورت حرکت خوب شما در حین مبارزه و جاخالی‌ دادن، به دیگر هیولاها برخورد کند و آن‌ها را نابود یا در حالت ضعف قرار دهد. در محیط‌های مبارزه چند قدرت خاص نیز درنظر گرفته شده که با برداشتن ان‌ها برای چند ثانیه روند مبارزه با دشمنان را تغییر خوهاد داد. به‌طور مثال با برداشتن گوی Berserk توانایی این را دارید تا هر نوع هیولا را با مشتان خود و ضربات مهلک تکه‌تکه کنید. این نوع قابلیت‌ها به‌صورت موقت و فقط برای چند ثانیه فعال می‌شوند و می‌توانند در بعضی موقاع واقعا سرنوشت‌ساز باشند.
پس از رد شدن از نیمه‌ بازی، کم‌کم همه چیز تکراری و خسته کننده می‌شود. مبارزات شلوغ‌تر و طولانی‌تر با همان دشمن‌ها در یک محیط جدید! تنها چیزی که این مبارزات را جذاب می‌کند چالش پیش روی شماست که از قبل سخت‌تر شده و اگر بتوانید از پس آن‌ها بربیایید، حس خوبی پیدا خواهید کرد. اما خوشبختانه باس‌فایت‌ها از نیمه دوم بازی به بعد، به‌داد بازی می‌رسند و DOOM را از یکنواختی نجات می‌دهد. باس‌فایت‌ها هم طراحی جالبی دارند و شما را در موقعیتی کاملا جدید و جذاب قرار می‌دهند تا کمی از فضای همیشگی دور شوید.
کمی‌ قبل‌تر صحبت از چالش کردیم و باید به چالش‌های بازی هم اشاره داشته باشیم. این چالش‌ها عموما زمان مشخصی را برای از پای درآوردن تعداد مشخصی از اهداف در اختیار شما قرار می‌دهد و در پایان جوایزی برایتان درنظر می‌گیرد. اما این جوایز طوری نیست که شما را به انجام چالش‌های بیشتر ترغیب کند و حتی بدون انجام یک چالش هم می‌توانید به بازی ادامه دهید و آن را به‌پایان برسانید. 
سیستم ارتقای سلاح‌ها و توانایی‌های شما کاملا ساده و سرراست طراحی شده است. ارتقای سلاح‌ها به ویژگی‌های آن‌ها نظیر قدرت و سرعت Reload و ... اشاره دارد که به‌دلخواه می‌توانید سلاح‌های مورد علاقه خود را قوی‌تر از سایرین کنید و بیشتر از آن‌ها استفاده کنید. دومین سیستم موجود در DOOM مربوط به توانایی شخصیت بازی در نگه داشتن میزان سلامتی و مهمات بیشتر پرداخته است. به‌طور مثال در ابتدای بازی نوار سلامتی شما عدد 100 را نشان می‌دهد و شما می‌توانید آن را بیشتر کنید تا دیرتر سلامتی خود در مبارزات را از دست بدهید. ارتقای Armor نیز تاثیر مستقیم روی بازی دارد به پنج قسمت مختلف تقسیم شده است. تمام این موارد به شما کمک می‌کند تا شخصیت خود را با علایق خود بیشتر هماهنگ کنید و لذت بیشتری از بازی ببرید. 

DOOM جدیدی قطعا بهترین بازی id Software از نظر فنی به‌شمار می‌رود و خوشبختانه در آن خبری از مشکلات فراوان Rage نیست. بازی از لحاظ بصری واقعا خوب است و فضای تاریک و دلهره آور بازی باعث می‌شود تا بهتر با اکشن بازی و فضای خاص آن ارتباط برقرار کنید. فضاهای بازی یادآور بازی‌های گذشته و باز سازی مدرنی از آن‌ها است. محیط‌های بسته و تاریک و پر از خون را هیچ‌گاه فراموش نخواهید کرد. به‌غیر از محیط‌های بسته، شاهد محیط‌های باز مریخ و محیط‌های جهنمی هم بودیم. گرچه حضور در محیط‌های جهنمی بازی کوتاه بود، اما واقعا جذاب و فراموش‌نشدنی بود. به‌نظر می‌رسد این محیط‌ها با دقت و وسواس بیشتری از سوی id Software طراحی شده باشد، چرا که کاملا از فضاهای بسته بازی متمایز بود و نورپردازی بهتری هم داشت. بازی دچار افت فریم یا مشکلات و باگ‌های وحشتناک نمی‌شود و خوشبختانه تجربه‌ای روان را روی کنسول پلی‌استیشن 4 و پلتفرم ویندوز شاهد بودیم. مشکلی که به‌شدت روی اعصاب بود، دیر لود شدن Textureها بود که به وضوح در تمام بخش‌های بازی دیده می‌شد. به اکثر سطوحی که نزدیک شوید، حدود دو ثانیه طول می‌کشد تا بافت روی آن به طور کامل بارگزاری شود و بتوانید جزییات روی آن را تماشا کنید. معمولا چنین مشکلی در بسیاری از بازی‌های دیگر نیز وجود دارد، اما مشکل اینجاست که در تمام دقایق حضور خود در محیط، این نکته آزاردهنده را خواهید دید. در بازی‌های دیگری که دچار چنین مشکلی هستند، معمولا با ورود به یک محیط جدید، بارگزاری بافت‌ها در عرض چند لحظه انجام می‌شود و در تمام دقایق بعدی حضور در آن محیط، اثری از این مشکل نخواهید دید. اما در DOOM بازی منتظر شما می‌ماند تا اگر به سمت یک سطح رفتید و به آن نگاه کردید، عملیات لود کردن Textureهای روی آن سطح را آغاز کند! 

بخش چندنفره بازی حال و هوای متفاوتی دارد و صرفا پس از خوش‌گذراندن در بخش تک‌نفره، نمی‌توانید امیدوار به تجربه‌ بیشتر چنین فضایی در بخش چندنفره بازی باشید. بخش چندنفره بازی سعی دارد تا برخلاف بخش تک‌نفره، محتوایی به‌روز ارایه دهد تا توان رقابت با بازی‌های چندنفره دیگر را داشته باشد. ما در بخش تک‌نفره هیچ تاکتیک یا جزییاتی در گیم‌پلی بازی شاهد نبودیم و همان‌طور که اشاره شد یک اکشن کامل و همخوان با حال و هوای DOOM را تجربه کردیم. اما بخش‌چند نفره با چنین سیستمی می‌توانست با شکست مواجه شود. id Software بخش چندنفره را جداگانه و با استانداردهای بعضا متفاوتی طراحی کرده تا در قالب حالت‌های مختلف به نبرد با تیم رقیب بروید. از یک‌طرف هم سعی شده تا بازی یک DOOM باقی بماند و هم هویت خود را از دست ندهد و هم طرفدارهای قدیمی مجموعه را راضی نگه دارد. متاسفانه بازی نه‌تنها نتوانسته این کار را به‌درستی انجام دهد، بلکه حتی نتوانسته با به‌روز کردن بخش چندنفره و اضافه کردن امکانات بیشتر نسبت به بخش تک‌نفره، به رقیبی جدی برای بهترین‌ بازی‌های چندنفره بازار تبدیل شود. بازی در بخش چندنفره بین یک دوراهی گیر کرده و درنهایت موفق نشده که حرف خاصی برای گفتن داشته باشد. المان‌هایی نظیر جمع‌آوری بسته‌های سلامتی، مهمات و سپر در این بخش هم وجود دارد که باعث تفاوت بخش چندنفره DOOM با بسیاری از بازی‌های چندنفره دیگر شده است. همچنین آیتم‌های دیگری مثل چند نوع سنگ ابلیس نیز در بازی وجود دارد که می‌تواند شانس پیروزی تیمی که آن‌ها را در اختیار دارد را بسیار بالا ببرد. اما درنهایت بخش چندنفره DOOM چیز جدید دیگری ارایه نمی‌دهد و جذابیت زیادی ندارد. برخلاف بخش چندنفره متوسط، بازی یک بخش SnapMap را ارایه داده که یکی از نقاط قوت بازی محسوب می‌شود. در این بخش می‌توان نقشه‌های دلخواه برای بخش تک‌نفره و چندنفره طراحی کرد و آن‌ها را برای دیگر بازیکنان به اشتراک گذاشت. طراحی این نقشه‌ها با توجه به آموزش‌های کارآمدی که در بازی وجود دارد بسیار لذت‌بخش و جذاب است. اما اشتباه نکنید چرا که بخش SnapMap چیزی شبیه به قابلیت مادسازی است و نسبت به آن بسیار محدودتر است. در SnapMap‌تنها قادر به ساخت نقشه‌ها هستید و قدرت تغییر محیط‌ها و ماهیت کلی بازی DOOM را نخواهید داشت.  

 بازی DOOM همان چیزی بود که انتظارش را داشتیم و خوشبختانه تا حدود زیادی از آن راضی بودیم. این بازی توانسته خاطرات زیادی را برای طرفدارهای قدیمی مجموعه بوجود بیاورد و از طرفی در جذب مخاطبین جدید هم موفق خواهد بود. قطعا درگیر اکشن نفس‌گیر DOOM خواهید شد و از پای آن تکان نخواهید خورد. DOOM به جز برخی مشکلات کوچک و یک بخش چندنفره کاملا متوسط، باز هم یک بازی اکشن ارزشمند است که می‌توان ساعت‌ها از جهنم پر از خون آن لذت برد! 

امتیاز: 4 از 5

منبع: نقدستان
  • دانلود نرم افزار | سافت گذر

نظرات کاربران (4 عدد)

ثبت پاسخ بهروز خانی پنج شنبه 30 اردیبهشت 1395
بسیار عالی بود آقا حامد
عاشق نقدهای سختگیرانتون هستم به شخصه
ثبت پاسخ نیما زند پنج شنبه 30 اردیبهشت 1395
مرسی از نقد عالی آقای افرومند.
مطمئنا یکی از شوتر هایی هست که میتونه استانداردهای جدیدی رو به بازی های اول شخص اضافه کنه.تا اون جایی که من میدونم تقریبا همون چیزی شده که فکرشو میکردم.یه بازی با کلی خشونت و خون ریزی که نیازی به داستان نداره.ولی با تجربه ای که از بتاش داشتم از بخش آنلاینش خوشم نیومد چون شخصی سازی ضعیفی داشت .گمون کنم بخش داستانی جذابتر باشه.
ثبت پاسخ مهمان جمعه 31 اردیبهشت 1395
چقدر دلم برای دوووم تنگ شده بود
ثبت پاسخ مهمان شنبه 1 خرداد 1395
نقد خوبی بود.متشکرم.

ثبت نظر

کاربر گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان در سایت ثبت شود، لطفاً وارد سایت شوید.
ثبت نظر