نقد و بررسی بازی Homefront: The Revolution از نگاه وبسایت Polygon

نقد و بررسی بازی Homefront: The Revolution از نگاه وبسایت Polygon
بازی ویدیویی Homefront: The Revolution، یک چیز برای سربلند ایستادن کم دارد: «اشتیاق!» با وجود این‌که، از نظر فنی، The Revolution، مشکلی ندارد، اما هیچ چیز جدید یا حتی جذابی در بازی وجود ندارد تا گیمر را تا پایان سرگرم نگه دارد.
  • جدیدترین بازی ها
این بازی «مبارزه با ارتشی بزرگ‌تر و قوی‌تر» یک شوتر است و از دسته بازی‌هایی است که تک‌نفره باید یک دیکتاتوری را در یک کشور بیگانه از بین ببرید. ژانری که به تازگی با بازی‌های Farcry دوباره محبوب شده است.

اما تفاوت Homefront در این است که در خاک آمریکا رخ می‌دهد. اولین قسمت از این فرانچایز تحت عنوان Homefront در سال 2011 عرضه شد و سعی کرد حال و هوای فیلم دهه هشتادی Red Dawn (در این فیلم عده‌ای جوان آمریکایی سعی در باز پس گیری آمریکا از اشغالگران کره‌ای دارند.) را داشته باشد تا جایی که برای ساخت آن با کارگردان و نویسنده آن فیلم، جان میلیون، به عنوان مشاور داستان همکاری شد و نتیجه کار یک بازی متوسط بود. دومین بازی در این مجموعه نیز، تحت عنوان Homefront: The Revolution، مانند بازی اول، فراتر از متوسط نمی‌رود.

در دنیای Homefront، کره شمالی یک ابرقدرت در زمینه تکنولوژی است و به آمریکا گوشی‌های تلفن، کامپیوتر و لوازم نقلیه هوایی صادر می‌کند. متأسفانه، این تکنولوژی‌ها دچار بک‌دورهایی (باگی در سیستم‌های کامپیوتری که دورزدن فایروال را ممکن می‌سازد) هستند و کره شمالی تصمیم می‌گیرد تمام آن‌‌ها را تعطیل کرده و در نتیجه مرزهای آمریکا را بی دفاع کند. در نتیجه، نورک‌ها (The Norks، اصطلاحی که در بازی برای سربازان کره شمالی به کار می‌رود.) به راحتی از ساحل غربی وارد شده و آمریکا را اشغال می‌کنند.
داستان The Revolution در سال 2029 در فیلادلفیا رخ می‌دهد. ارتش کره شمالی کنترل کامل را در آمریکا در اختیار دارد و یک نیروی شورشی تصمیم دارد تا شهر فیلادلفیا را از ارتش خلق کره شمالی باز پس بگیرد. یک حمله مستقیم به منزله خودکشی خواهد بود، در نتیجه تکنیک های چریکی با اسلحه دم دستی در دستور کار قرار دارد. شما نقش یک شورشی جوان را دارید که تازه به شهر آمده و سعی دارد خودی نشان دهد.

زمینه‌سازی برای داستان چندان بد نیست و داستان بازی از چیزی که انتظار می‌رود بهتر است اما به محض این که وارد بازی می‌شوید، Homefront: The Revolution، تبدیل به مجموعه‌ای خسته‌کننده (و حتی آزاردهنده) از ماموریت‌ها و گیم‌پلی می‌شود.

قسمت اعظم The Revolution در مناطق بزرگ و روباز فیلادلفیا رخ می‌دهد. با ورود به این مناطق، شما با مأموریت‌های ساده‌ای مانند «به اینجا برو و آن آیتم را بگیر» یا «این آدم‌ها را بکش» روبرو می‌شوید. یا می‌توانید در گوشه کنار شهر بگردید و با کشتن دشمنان یا هک کردن کامپیوتر‍‌ها، مناطق شهری را آزاد کنید. به نظر می‌رسد، The Revolution، به گیم پلی مبتنی بر مأموریت‌های جانبی که شامل تیراندازی‌های بی‌هدف  و پلتفرمینگ اول شخص بد می‌شود، قناعت کرده است.

بعد از چند ساعت بازی The Revolution، گیم‌پلی به سمت جالبی می‌رود. نواحی خاصی از شهر که مناطق زرد نامیده می‌شوند، بر خلاف مناطق قرمز، که در آنها تنها به تیراندازی مشغول هستید، مناطقی مسکونی هستند که توسط کره‌ای‌ها اشغال شده‌اند و شما باید مخفی‌کاری و خراب‌کاری، جمعیت را به سمت خود بکشانید. این مناطق لحظات هیجان‌انگیزی را به همراه دارند، تا لحظه‌ای که متوجه می‌شوید جذب‌کردن جمعیت به معنای این است که باید مأموریت‌های جانبی مانند «روشن کردن فلان رادیو» یا «پول دادن به یک» انجام دهید. تعدادی از این مأموریت‌ها انجام دهید و این مناطق مسکونی آزاد می‌شوند.

جایزه شما برای انجام دادن این مأموریت‌ها پول است که می‌توانید برای خرید سلاح یا قابلیت‌های خاصی از آن استفاده کنید. بعضی از این اسلحه، مانند تفنگ بادی که به بخار آب برای شلیک احتیاج دارد، یا ماشین‌های کنترل از راه دور مجهز به دستگاه‌های هک، جالب هستند اما شما بیشتر وقت خود را صرف استفاده از اسلحه متدوالی مانند مسلسل، سلاح دوربرد و راکت لانچر خواهید کرد.

به جز تجهیزات بازی، چیز دیگری برای تشویق به پیشروی در بازی وجود ندارد و هیجان کشف یک محیط جدید برای علاقه‌مند نگه‌داشتن گیمر کافی نیست. معمولا، هیجان خاصی در کشف مکان‌های جدید در بازی‌ها وجود دارد، اما به جای کوهستان‌های زیبای Farcry یا مناره‌های باشکوه Assassin’s Creed، در Homefront مشغول ولگردی در یک شهر زشت و مخروبه هستید. تنها یک مکان است که مخروبه به نظر نمی‌رسد که آن هم به سرعت جای خود را به زمینی و بی خاصیت می‌دهد که انگار مورد حمله بمب‌های اتمی قرار گرفته. این شهر از چیزی که انتظار می‌رفت باشد، فاصله دارد و بلعکس دنیای Fallout، مکان‌ها و جاذبه‌های دیدنی، تهی است.


بخش دو نفره:
در حالی که قسمت داستانی Homefront، قابلیت چندنفره شدن ندارد، شما می‌توانید در مود Resistance، با دوستان خود بازی کنید. شما و سه شورشی دیگر می‌توانید با همکاری یک دیگر در نقشه‌های بزرگ بخش داستانی و همان مأموریت‌های کسل‌کننده بخش داستانی را انجام دهید. انگار که تا آن لحظه از انجام مأموریتی چون «در حالی که دوست تو مشغول هک کردن است، از او دفاع کن» خسته نشده‌اید!

با این حال، مود Resistance، قابلیت ساخت کاراکتر و سیستم آزادسازی را عرض می‌کند که به شما اجازه می‌دهد با لول آپ شدن، کاراکتر خود را به دلخواه دستکاری کنید. آیتم‌هایی در بازی وجود دارند که در ترکیب با اسلحه یا مهارت‌های کاراکتر، قابلیت‌هایی مانند زنده کردن دوستان یا افزایش قدرت آسیب رسانی، ارائه می‌کنند.
بسیاری از این آیتم‌ها از طریق جعبه‌های شانسی در دسترس هستند که با استفاده خرید درون برنامه قابل دسترسی می‌باشند (با این فرض که کسی پیدا شود که این بازی را برای بیشتر از دو یا سه ساعت انجام دهد و حاضر باشد پول واقعی برای آن خرج کند!).

تنها راهی که این دنیای خشک و خالی ممکن است جذاب باشد، این است که یک داستان اریجینال و سرگرم‌کننده با کاراکترهای خوب داشته باشد، اما Homefront: The Revolution از این نظر نیز، کاملا شکست خورده است. نویسندگی بازی، هر جا که توانسته به کلیشه‌ها قناعت کرده است. مأموریت‌ها توسط دیالوگ‌های بسیار بدی از عده‌ای سرباز سیگار به لب، محول می‌شوند. دیالوگ‌های تکراری و کسل کننده‌ای مانند «مردم آماده قیام هستند ولی هنوز نمی‌دانند» یا «به نظر دیوانگی میاد، اما حتما جواب میده»، به شدت آزاردهنده و غیر قابل تحمل هستند.
داستان هم، با وجود دوستانی که خود را فدای شما می‌کنند یا به شما خیانت می‌کنند، همین قدر ضعیف است و هیچ پیشرفت قابل توجهی هم در داستان مشاهده نمی‌شود. این یک داستان ساده از باز پس گیری یک شهر است و فراتر از این نمی‌رود، و همان قدر هیجان انگیز است که خواندن صفحات ویکی پدیا هیجان انگیز هستند.


جمع بندی:
Homefront: The Revolution به زحمت، تنها یک بازی مأموریتی ساده است. شاید غم‌انگیز‌ترین نکته این باشد که ساخت بازی ایرادی ندارد، عاری از باگ است (نسخه کامپیوتر) و به روانی اجرا می‌شود. طراحی اسلحه خوب است و تنها وسیله نقلیه بازی (موتورسیکلت) به راحتی کنترل می‌شود. اما هیچ وقت با لحظه‌ای مواجه نمی‌شوید که حس کنید این بازی چیزی بیش از یک بازی تیراندازی اوپن ورلد مأموریتی معمولی است. یک شوروش موفق باید مردم را با ایده‌آل‌های جذاب و امید دنیای بهتر به سمت خوب جذب‌ کند، چیزی که شهر فیلادلفیا واقعی کاملا به آن واقف است. اما فیلادلفیای Homefront، شاید ترجیح می‌داد که همچنان در اختیار بریتانیایی‌ها باشد تا گرفتار همچین بازی خسته‌ کننده‌ای شود.

منبع: Polygon
  • دانلود نرم افزار | سافت گذر

نظرات کاربران (0 عدد)

اولین نفری باشید که در مورد این نقد نظر میدهد.

ثبت نظر

کاربر گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان در سایت ثبت شود، لطفاً وارد سایت شوید.
ثبت نظر