نقد و بررسی بازی No Man's Sky از تک شات

نقد و بررسی بازی No Man's Sky از تک شات
بعضی بازی‌ها به ما یاد می‌دهند که هیچوقت، حتی در بهترین و امیدوارانه‌ترین موقعیت ممکن، دلمان را برای یک تجربه‌ی کاملا بی نقص صابون نزنیم. No Man's Sky بعد از مدت‌ها عرضه شد، ولی اصلا آن چیزی نبود که بسیار وعده داده شد و خیلی‌ها انتظارش را می‌کشیدند. با تک‌شات و بررسی بازی No Man's Sky همراه باشید.
  • جدیدترین بازی ها
No Man's Sky، آسمان بی‌نشان، آسمانی برای هیچکس یا هر چیزی که می خواهید اسمش را بگذارید، می‌توانست به یک اتفاق خوب با سرانجامی خوش تبدیل شود، ولی از روزی که سازندگان بازی فکر کردند که میتوانند با یک دست، دهها هندوانه بلند کنند، این پروژه به بیراهه رفت. شاید تا قبل از عرضه‌ی بازی یا حتی یک روز قبل از اینکه بازی در اختیار همگان قرار بگیرد، همه فکر می‌کردند که با یک شاهکار بی‌همتا رو به رو هستند. بازیی که می‌توان در آن به بی‌کران‌ها رفت و کشفیات تازه کرد، سفر کرد و پیشرفت کرد. اما متاسفانه، بعد از عرضه‌ی بازی متوجه شدیم که همه‌ی این ادعاها، همه‌ی این حرف‌ها، فقط حرف بوده و ما با یک جلوه‌ی ظاهری از همه‌ی آن چیزی که قرار بود تجربه کنیم، رو به رو شدیم.

نمی‌خواهم بگویم که No Man's Sky برای همه تجربه‌ای بد را رقم خواهد زد. کما اینکه در حال حاضر افرادی هستند که از دنیای این بازی به وجد آمدهاند و حسابی در آن خوش می‌گذرانند. اما با این حال، نمی‌توان از یک سری حقایق فرار کرد و چشم به ایرادات بنیادی بازی بست. در ابتدا، پایه‌ای‌ترین چیزی که No Man's Sky باید به ما ارائه دهد، تجربه‌ی یک دنیای باز و بزرگ در کنار تعاملات تاثیر گذار است. چیزی که حتی سازنده‌ی بازی روی آن تاکید داشت و در بسیاری از مصاحبه‌ها و خبرها، به آنها اشاره داشت. بازی جهانی بزرگ دارد. جهانی بسیار بزرگ که برای عبور و مرور در آن باید زحمت سوخت انواع و اقسام پیشرانه‌های سفینه‌تان را بکشید. اما هر چه دنیای یک بازی بزرگ باشد، به همان اندازه تنوع هم بیشتر می‌شود؟ No Man's Sky در جواب این منطق، یک «نـــــــــــــــه» کشیده و بزرگ آورد که باعث شد از این پس در قبال بازی‌های این چنینی مقداری محتاط‌تر تصمیم بگیریم.

دنیای بازی No Man's Sky میلیاردها میلیارد یا به قول سازنده‌های بازی، کوانتیلیون‌ها وسعت دارد، اما تنوعی که شما در این فضای بیکران پیدا می‌کنید، شاید قدر یکی از محله‌های بازی GTA V نباشد. بازی شما را ابتدا در یک سیاره تصادفی قرار می‌دهد. سفینه‌ی شما آسیب دیده و از اینجا انتخاب با شماست که آیا می‌خواهید سفینه را تعمیر کنید و از این سیاره بپرید، یا دوست دارید در همین سیاره به کشف و گشت و گذار ادامه دهید. با اینکه سازنده‌های بازی قبل از عرضه محصول ادعا کرده بودند که اندازه‌ی سیارات در No Man's Sky به تناسب سیارات در دنیای واقعی است، اما جالب است بدانید که اصلا چنین چیزی صحت ندارد. سیاره‌ها بسیار بزرگ هستند، بزرگتر از هر نقشه‌ای که در بازی‌های جهان باز دیدهاید، ولی نه آنطور که سازنده‌ی بازی در موردش قمپز در کرده است! این یک طرف، محتویات سیارات هم یک طرف.
 
سیاره‌هایی که شما به آنها پا می‌گذارید، گاه سرد، گاه گرم، گاه خشک و گاه آبی و اقیانوسی هستند. تنوع این سیارات در چند ساعت اول بازی و سفر به تعدادی از آنها شاید برایتان جذاب باشد، اما کمی که می‌گذرد متوجه می‌شوید که الگوریتم ایجاد تصادفی سیارات و فضای اطراف، آنچنان هم تصادفی نیست و سازنده‌های بازی حد و حدودی برای این الگوریتم در نظر گرفته‌اند. این الگوریتم محدود، در مورد همه چیز صدق میکند. حیات و اکوسیستم سیارات آنچنان فرقی با یکدیگر ندارند و فقط در آنها، حیواناتی متفاوت می‌بینید. حتی با اینکه ظاهر این حیوانات با یکدیگر فرق دارد، اما این مورد هم پس از مدت کوتاهی، در چشمتان تکراری می‌شود.

از نظر من، No Man's Sky خیلی زود رنگ می‌بازد. سازنده‌های بازی می‌توانستند با محدود کردن افکار و رویاهای خود، رنگ و لعاب بیشتری به ویژگی‌هایی بدهند که برای مخاطب مفرح، جذاب و قابل تکرار باشد. اصلا لازمه‌ی یک بازی جهان باز، جذب و نگهداشتن مخاطب در خود است. سازنده‌های بازی نباید کاری کنند که مخاطب در دنیای آنها گم شود. این گم شدن با آن گم شدنی که خود را مشغول به چیزهای جدید می‌کنید بسیار فرق دارد. No Man's Sky بعد از چند ساعت این حس را در شما به وجود می‌آورد که انگار دارید وقت خود را هدر می‌دهید.
 
بازی اهدافی را در پس پرده دارد. اینکه سر در بیاورید اطلس چیست و به دنبال چرایی‌ها و کشف علائم تمدنهای باستانی بروید، حداقل برای شخص بنده یکی از جذابیت‌های بازی بود، آن هم به خاطر اینکه به علم اکتشافات فضایی و البته، بیگانگان فضایی علاقه ویژه‌ای دارم. هر سیاره در خود علائمی از تمدنی باستانی را دارد و البته، برجکهای دانش که به شما کلمات بیگانه را آموزش می دهد. این کلمات در قالب یک لغتنامه، به شما برای ارتباط با سایر نژادهای فضایی کمک میک‌ند. بازی پیش روی شما انتخاب‌های زیادی قرار م‌یدهد که چگونه به مسیر خود ادامه دهید و به کدام سو حرکت کنید. میتوانید کاملا بیخیال هر آنچه که باید بشود رفتار کنید و به مسیر دلخواه خود بروید. اما با این حال، در هر صورت به سمت هدف اصلی بازی کشیده می‌شوید. متاسفانه پروسه‌ی درگیر شدن با اصل ماجرا، آنقدر جان کندن می‌خواهد و آنقدر طول می‌کشد که در میانه‌های راه رغبتی برای ادامه‌ی بازی برایتان باقی نمی‌ماند و شاید فقط محض اینکه «تهش رو در بیارم ببینم چیه» به بازی ادامه دهید.

سازندگان No Man's Sky تلاش بسیاری کرده‌اند تا پیچیدگی‌های خاصی در بازی بگنجانند و شما را درگیر المان‌های مختلف کنند. برای مثال، سفینه‌ی شما و البته جیب‌های لباستان محدودیت‌هایی دارد، شما در ابتدا باید برای افزایش قدرت حمل و نقل، تلاش کنید تا به قول معروف، اسلات‌های بیشتری در اختیار داشته باشید. در همین مسیر، بازی شما را وارد یک سری معادلات شیمی و فیزیک می‌کند و با انواع و اقسام عناصر کیهانی آشنایتان می‌کند. در کل بازی No Man's Sky، منابع بسیار زیادی وجود دارد که 19 عدد از آنها، عناصر شناخته شده واقعی مانند آهن، تیتانیوم و پلوتونیوم و غیره هستند. مطمئنا اوایل بازی با مشکلات بسیاری در پیدا کردن حیاتی‌ترین عناصر ممکن برای تامین سوخت سفینه و بازیابی سلامتی خود و لباستان رو به رو خواهید شد. اما با کنکاش در پنج شش سیاره، قلق کار دستتان می‌آید و دیگر می‌دانید کجا و چگونه به دنبال منابع باشید. ترکیب المان کشف و تجارت، یکی از حرکات موثر و صد البته نه چندان جدید سازنده‌های بازی بوده و انصافا هم در این مقوله، قابل قبول ظاهر شده‌اند.

No Man's Sky بازی بدی نیست، اما حتی اگر به تمامی خلف وعده‌های سازندگان بازی پشت کنیم و نادیده بگیریم، در عمل جز چند ساعت ایجاد کنجکاوی در ما، چیز خاص دیگری نمی‌تواند ارائه دهد. روند بازی با کندیت کامل دنبال می‌شود و کافی است مقداری به خاطر مکانیک‌های بعضا پیچیده، گیج شوید تا حسابی از بازی دل‌زده شوید. بازی علاوه بر بخش‌های متنوع کشف و تجارت، مبارزاتی در قالب سفینه و پای پیاده داره که هیچ یک از آنها، آنقدر جذاب نیستند که حداقل دلمان را برای هیجانی شدن در این بخش خوش کنیم.
 
در آخر می‌رسیم به اینکه چرا باید یک بازی مستقل، 60 دلار قیمت داشته باشد؟ قطعا وسعت یک بازی دلیلی برای بزرگ بودن آن نمی‌شود و از طرفی، طبیعت بازی‌های مستقل با بودجه‌های پایین که بسیار از منطق آثار AAA دور هستند، با این مدل تجاری همخوانی ندارد. تنها می‌توان گفت که سازندگان و ناشران بازی از این هایپ عظیم نهایت سو استفاده را کردند و توانستند در هفته‌ی اول عرضه، فروش قابل قبولی داشته باشند. با این حال، حقایق بازی خیلی زود فاش شد و بسیاری متوجه شدند که No Man's Sky همانقدر که بی‌کران است، به همان اندازه بی‌محتوا و پوچ ظاهر شده است.
مشاهده مطلب در سایت تک‌شات
  • دانلود نرم افزار | سافت گذر

نظرات کاربران (0 عدد)

اولین نفری باشید که در مورد این نقد نظر میدهد.

ثبت نظر

کاربر گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان در سایت ثبت شود، لطفاً وارد سایت شوید.
ثبت نظر