نقد و بررسی بازی No Man's Sky از نگاه وبسایت Polygon

نقد و بررسی بازی No Man's Sky از نگاه وبسایت Polygon
استودیو Hello Games با نوشتن الگوریتمی مخصوص بازی No Man’s Sky، شاید برای همیشه پروسه ساخت یک بازی عظیم را تغییر داده باشد، اما این بازی، به غیر از دنیای عظیمی که ارائه می‌کند، جذابیت دیگری ندارد. با نقدستان همراه باشید.
  • جدیدترین بازی ها
قبل از این که تصمیم بگیرید آیا بازی No Man’s Sky ارزش تقدیر دارد یا خیر، از خودتان بپرسید که آیا دستاورد فنی در یک بازی ارزش بیشتری دارد یا یک طراحی هوشمندانه و جذاب؟ از زمان معرفی بازی در اواخر 2013، کدنویسی و الگوریتم پیچیده بازی No Man’s Sky بیشتر مانند یک معجزه به نظر می‌رسید. استودیو Hello Games، توسعه دهنده بازی که در واقع یک استودیو بازی سازی مستقل است که به خاطر بازی پلتفرمر ساده Joe Danger شناخته شده است، قول یک بازی به شدت وسیع با مقیاسی بی‌نظیر که مانند آن دیده نشده را داده بود.

برای عده‌ای از کسانی که تریلرهای گوناگون بازی را در چند سال گذشته دیده‌اند، ساخت این بازی غیر ممکن به نظر می‌رسید، برای عده‌ای دیگر، این بازی، همان چیزی بود که تمام زندگی خود منتظر آن بوده‌اند. آیا No Man’s Sky انتظارات را برآورده کرده است؟ آیا می‌توان چنین انتظاراتی را اصلا برآورده کرد؟
حداقل از نظر فنی، Hello Games به وعده‌های خود عمل کرده است. اما جنبه فنی بازی، سنخیتی با بقیه آن ندارد. نمی‌گویم که طراحی بازی No Man’s Sky یک فاجعه است، اما معمولی بودن آن به هیچ عنوان حتی نزدیک سطح انتظارات ما از آن نیست.
داستان غیر منسجم No Man’s Sky با بیدار شدن کاراکتر شما در سیاره‌ای خالی از سکنه و در جوار یک سفینه فضایی شکست آغاز می‌شود. بخش تمرینی ساده آن شما را با منابع مختلفی که باید برای تعمیر و سوخت‌رسانی سفینه خود جمع‌آوری کنید، آغاز می‌شود. در نهایت، وقتی که منابع لازم را جمع‌آوری کرده و تعمیرات لازم را انجام دادید (که با نگه داشتن یک دکمه انجام می‌شود)، سفار سفینه فضایی خود شده و به سمت فضا پرواز می‌کنید. سپس می‌توانید به یک سیاره جدید رفته و دوباره همین روند را تکرار کنید.

البته هر سیاره با دیگری تفاوت دارد و موقعیت‌هایی خاص و متمایز نیز در سر راه شما قرار می‌گیرند، اما هسته کلی No Man’s Sky چرخه «جمع‌آوری، ساخت، سفر و تکرار» است. می‌توانید خود را با وظایف جانبی مانند بررسی تک تک گونه‌های حیات یک سیاره سرگرم کنید، اما در انتها، هدف اصلی شما جمع‌آوری منابع لازم برای سفر به یک جای دیگر برای جمع آوری بیشتر برای یک سفر دیگر است و تقریبا این چرخه هیچ انتهایی ندارد.
البته، این بازی پایان دارد و باید به مرکز کهکشان بروید. برای این کار باید ساعت‌ها بین منظومه‌های متفاوت سفر کنید، منابع بیشتری جمع کنید و ابزار خود را آپگرید کنید. به عبارت دیگر، علاوه بر این که می‌توانید تا ابد به انجام چرخه نامتناهی فوق سرگرم شوید، می‌توانید این کار را برای چندین ساعت انجام دهید.
هنگامی که متوجه شدم هر چیزی چه نقشی در No Man’s Sky دارد، هنگامی که بهترین راه برای پیشرفت در بازی را پیدا کردم، دیگر جذابیتی از این بازی باقی نمانده بود. دلیل اصلی این امر، طبیعت خسته‌کننده و بی روح سیاره‌های بازی است. اکتشاف آن‌ها در ابتدا سرگرم کننده است و هر کدام نیز بسیار وسیع هستند، اما پس از زیارت 10-12 تا از این سیارات، همه آن‌ها کم کم مانند هم و پوچ به نظر می‌رسیدند. البته محیط‌های به شدت شگفت‌انگیزی نیز در بازی خواهید یافت مانند گونه‌ای از گاو یا قارچ غول پیکر که به شدت سرگرم کننده هستند.

ظاهرا بخش اعظمی از ساخت بازی پشت پرده‌ها صورت گرفته و محدودیت‌های بازی به شکل هوشمندانه‌ای مخفی شده‌اند که یک گیمر معمولی نتواند آن‌ها را پیدا کنید. اگر چنین باشد، پس No Man’s Sky، خیلی سریع دست خود را برای من رو کرد. اگر پس از صدها ساعت متوجه تکراری بودن روند بازی می‌شدم، نمی‌توانستم بازی را ملامت کنم. اما برای من چنین نبود. در عرض 10 الی 15 ساعت ابتدایی بازی تفاوت سیارات بسیار ناچیز می‌شود و فرق چندانی بین آن‌ها احساس نمی‌شود.
برای مثال دراپ پادها را در نظر بگیرید. یکی از نکات آزار دهنده بازی در ابتدا، فضای محدود آیتم‌های شماست اما در همان روزهای ابتدایی گیمرها متوجه شدند که می‌توانند با مراجعه به دراپ پادها این فضا را ا صرف هزینه‌ای گسترش دهند و کافی است با استفاده از سنسوری که دارند به جستجوی پناهگاه باشند تا این دراپ‌پادها را پیدا کنند. به لطف این سنسورها، پیدا کردن دراپ‌پادها کار سختی نیست.

از طرفی، No Man’s Sky به این ویژگی نیاز دارد. گیمرها باید راهی برای افزایش فضای آیتم‌های خود داشته باشند در غیر این صورت سیستم مدیریت آیتم‌های بازی بسیار آزار دهنده می‌شود. از طرف دیگر، وفور این دراپ‌پادها باعث می‌شود تا هر سیاره مانند دیگری به نظر برسد، حتی اگر ظاهر آن‌ها متفاوت باشد. مهم نیست که کجا بروید یا چقدر در بازی پیش بروید یا اینکه در نقطه‌ای دور افتاده باشید، هر جا که باشید یک دراپ‌پاد را به راحتی پیدا خواهید کرد.
این تنها یکی از شباهت‌های موجود در بازی است. هر سیاره سرشار از منابعی چون آهن، روی، کربن و دیگر منابع لازم است. هر سیاره، دارای تقریبا یک ساختار، با ساختمان‌های متروک مشابه و لایه‌های یکسان و مکان‌های مبادله یکسان و موجودات بیگانه مشابه است که به یک دستگاه آیپد مانند زل زده‌اند. برای یک کهکشان عظیم تقریبا بی‌انتها، باور نمی‌کردم که اینقدر زود همه چیز برای من تکراری شد.

البته این دلیلی نیست که بگویم No Man’s Sky مایه تعجب من نشده است. بهترین لحظات بازی، زمانی بوده‌اند که خود را در بازی گم کرده‌ام و این لحظات، اغلب در هنگام سفرهای فضایی رخ دادند. در حالی که اکتشاف سیارات خیلی زود جذابیت خود را از دست داد، رفتن به فضا یا وارد شدن به جو یک سیاره جدید، هیچگاه هیجان خود را از دست نداد. مخصوصا با توجه به بارگذاری بازی که هوشمندانه مخفی شده، احساس کردم که تا کنون چنین چیزی را تجربه نکرده‌ام.
متأسفانه، سفر فضایی غالبا با مبارزات به شدت معمولی با دزدان فضایی همراه می‌شود. در عین حال که در بازی پیشرفت کرده و برای زره و سلاح سفینه خود، آپگرید تهیه می‌کنید یا سفینه بزرگ‌تر و بهتری را می‌خرید، مبارزات نیز ساده‌تر می‌شود اما هیچوقت لذت‌بخش نمی‌شوند. مبارزات روز سیارات از این هم بدتر هستد که شامل یک سیستم هدف‌گیری خودکار است که جبران حرکات کند کاراکتر را می‌کند. در هر دو نوع مبارزه، دشمن با دقتی بسیار بالا روی شما قفل می‌کند که نمی‌توان از آن فرار کرد، پس تنها راه نجات، آپگرید کردن تجهیزات برای زنده ماندن بیشتر است. در گیم پلی بازی، مهارت نقش چندانی ندارد.
طبیعت پوچ تمام جنبه‌های بازی، به غیر از هستی خلق شده‌ در No Man’s Sky، شامل تعامل شما با گونه‌های بیگانه در بازی نیز می‌شود. شما در بازی چندین گونه بیگانه را ملاقات خواهید کرد که با کشف لوح‌های سنگی مختلف زبان آن‌ها را می‌آموزید. اما تعامل با یک موجود سوسمار مانند، تفاوتی با تعامل با یک ربات ندارد. شخصیت‌های آن‌ها نیز تفاوت چندانی ندارد و تقریبا درخواست‌های مشابه با پاداش‌های مشابه برای شما دارند.

مشکلات فنی
بازی با عظمت No Man’s Sky و تیمی به کوچکی Hello Games، عجیب نیست که مشکلات فنی در بازی به چشم بخورد. خبر خوب این است که در پلی استیشن 4، فریم ریت بازی، اغلب ثابت بود. در مواردی بازی دچار کرش می‌شود که به دلیل نبود گزینه ذخیره خودکار در بازی، آزار دهنده است، اما این مشکلات، زیاد آزاردهنده نیستند.
خبر نه چندان خوب این است باگ‌های متعدد اما کوچکی در بازی وجود دارند که آزار دهنده هستند. بدترین این باگ‌ها در قسمت دستور ساخت وسایل قرار دارند که یا در محیط پیدا می‌شوند یا از موجودات بیگانه به دست می‌آیند. حداقل در یک مورد دیده شد که دستور ساختی را به دست آورده اما استفاده از آن غیر ممکن بود. ظاهرا این مشکل به صورت مداوم و در مقیاس بزرگ‌تر برای دیگر گیمرها رخ داده است.
همچنین یک مشکل به شدت جدی در یکی از جوایز نسخه پیش فروش و مشکلات متعددی در نسخه کامپیوتر این بازی به چشم می‌خورد. استودیو Hello Games اعلام کرده که با جدیت مشغول ساخت پچ برای رفع این مشکلات است و حتی یک تیم بررسی کیفیت نیز استخدام کرده تا این مشکلات را پیدا کرده و برطرف کند. اما اگر شما مشغول انجام بازی هستید، از دیدن این مشکلات تعجب نکنید.

جمع بندی:
فناوری جادویی مبنای No Man’s Sky، نکته اصلی آن بوده است، پس طبیعت گسترده اما پوچ بازی، منطقی به نظر می‌رسد. استودیو Hello Games مجموعه ابزاری شگفت‌انگیز و بی نظیر را ساخته که می‌تواند روند ساخت بازی‌های عظیم را تغییر دهند، البته اگر در دستان تیمی قدرتمند قرار گریرند. اما این الگوریتم قدرتمند ساخت بازی، در یک بازی به کار رفته که پس از چند ساعت ابتدایی تمام خلاقیت و جذابیت خود را از دست می‌دهد. No Man’s Sky یک دنیای شگفت‌انگیز را ارائه می‌دهد که ساخت آن غیر ممکن به نظر می‌رسید، اما کار خاصی در آن برای انجام دادن نخواهید داشت و خیلی زود از آن خسته خواهید شد.

  • دانلود نرم افزار | سافت گذر

نظرات کاربران (1 عدد)

ثبت نظر

کاربر گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان در سایت ثبت شود، لطفاً وارد سایت شوید.
ثبت نظر