نقد و بررسی بازی No Man's Sky

نقد و بررسی بازی No Man's Sky
بازی No Man’ Sky بعنوان یکی از جنجالی‌ترین بازی‌های یکی دو سال اخیر، سرانجام پس از چند بار تاخیر منتشر شد و ما نیز توانستیم آن را تجربه کنیم. با نقدستان و نقد و بررسی بازی No Man’s Sky همراه باشید.
  • جدیدترین بازی ها
ایده بازی No Man’s Sky برای یک تیم بازیسازی مستقل بسیار بلندپروازانه و رویایی است. تیم پانزده نفره‌ای که سابقه چندانی در خلق بازی‌های بزرگ و معروف نداشته و حالا به‌یکباره با No Man’s Sky خود را مطرح کرده است. استودیو Hello Games وعده بزرگترین بازی ساخته شده از نظر وسعت را داد و این اتفاق رخ داد. 
Loading the MediaPack player...
در بازی No Man’s Sky دقیقا 18,446,744,073,709,551,661 سیاره قابل اکتشاف وجود دارد. شرط می‌بندم حتی خواندن این عدد به برای بسیاری از شما دشوار خواهد بود. اگر سفری یک ثانیه‌ای به تمام سیاره‌های بازی داشته باشید، چیزی حدود 600 میلیارد سال زمان احتیاج دارید. وجود چنین وسعتی بعد از اعلام شدن حجم 6 گیگابایتی بازی، به‌شدت من را نگران کرد! نگرانی از این بابت که سیاره‌های بازی شباهت زیادی به هم داشته باشند و تجربه بازی به‌خطر بیوفتد. مشخص است که یک تیم بازیسازی پانزده نفره نمی‌توانست حتی چند سیاره بزرگ و پرجزییات را طراحی کند، چه برسد به این تعداد سیاره که حتی نمی‌توان تصورش را کرد! 

بازی با الگوریتم‌های پیچیده‌ای شکل گرفته و همه چیز به خود سیستم سپرده شده تا سیاره‌های بازی بصورت تصادفی شکل بگیرند و برای بازیکنان قابل بازی باشند. از همین رو هیچ چیزی از پیش ساخته شده نیست و در عرض چند ثانیه چند سیاره به‌وجود می‌آیند و با رفتن به سمت آن‌ها نیز محیط سیاره شکل می‌گیرد. شاید در کمترین حالت ممکن چیزی حدود پانزده سیاره را کاوش کنید و اگر بخواهید مدت بیشتری را نیز صرف بازی کردن No Man’s Sky کنید، نهایتا 100 سیاره را خواهید دید. حال اگر از من بپرسید، تعداد بسیار زیاد سیاره‌های بازی را بیهوده می‌دانم. این موضوع فقط جنبه تبلیغاتی دارد و به هیچ دردی نمی‌خورد! البته می‌شد از این وسعت بهتر استفاده کرد و دلایل زیادی باعث می‌شود تا وجود این همه سیاره بیهوده به‌نظر برسد. 

بیایید از همین کهکشان‌ها و سیاره‌ها شروع کنیم و بخش بخش آن‌ها را بررسی کنیم. برخلاف چیزی که تصور می‌شد، تک تک سیاره‌های بازی محیط وسیعی دارند و قابل کاوش هستند. ممکن است زمانی معادل 24 ساعت یا بیشتر زمان را برای جستجو و رفتن به تمام نقاط سیاره صرف کنید و باز هم موفق نشوید تا تمام نقاط آن را ببینید. چرخه شبانه روز را نیز به هر سیاره اضافه کنید تا وسواس سازندگان در بعضی از بخش‌های اساسی طراحی سیاره را بهتر درک کنید. بدون وجود این چرخه شبانه روز در بازی، قطعا همه چیز مصنوعی به‌نظر می‌رسید. خصوصیات کلی یا عمومی هر سیاره با توجه به فاصله‌اش با خورشید تعیین می‌شود. اگر سیاره‌ای نزدیک به خورشید را انتخاب کنید، قطعا با مناظر داغ و منابع کمتری روبرو خواهید شد و سیاره‌های دور از خورشید هم با سرما به استقبالتان خواهند آمد. اما سیاره‌هایی که فاصله مناسبی با خورشید دارند، همیشه بهترین گزینه برای سفرهای فضایی شما خواهند بود. مناظر دیدنی آن‌ها شما را حیرت زده خواهد کرد و علاوه بر آن، منابع بیشتری برای جستجو خواهید داشت. زنده ماندن در این سیاره‌ها راحت‌تر است و اگر مجبور به وقت‌گذرانی برای جمع‌آوری منابع و مجهز کردن خود شدید، می‌توانید چنین سیاره‌هایی را انتخاب کنید. 

منابع موجود روی سیاره‌ها حتی از نظر ظاهر نیز دقیقا مثل هم طراحی شده‌اند و بعد از سفر به چند سیاره، همه چیز تکراری به‌نظر می‌رسد. این منابع در قالب سنگ‌ها یا برخی گیاه‌ها در دسترس هستند و در نقاط مختلف سیاره پخش شده‌اند. هر سیاره یک ایستگاه فضایی دارد که معمولا یک موجود فضایی یا یک روبات عجیب و غریب در آن‌ها نشسته‌اند. همه آن‌ها وسیله‌ای شبیه به یک تبلت بدست گرفته‌اند و انیمیشن‌های کاملا یکسانی دارند و حتی در هنگام ارتباط برقرار کردن با آن‌ها نیز شاهد عکس‌العمل‌های یکسانی خواهید بود. ایستگاه‌های موجود روی سیاره‌ها دو یا سه مدل بیشتر ندارند و طراحی کاملا یکسانی دارند. بغیر از آن در گوشه و کنار سیاره‌ها می‌توانید جعبه‌هایی حاوی برخی منابع خاص یا برخی آیتم‌های دیگر را پیدا کنید. در بیشتر سیاره‌های بازی مکان‌های خاصی وجود دارد که از طریق آن‌ها می‌توانید با اطلس ارتباط برقرار کرده و یا دانش لغوی خود را برای ارتباط برقرار کردن با آن‌ها بالا ببرید. به خواسته‌های آن‌ها گوش کنید و کم کم راهی برای رسیدن به مرکز هستی پیدا کنید. تمام مکان‌هایی که به آن‌ها اشاره کردیم و همچنین منابع موجود روی سیاره‌ها، دارای ظاهر مشابهی هستند و حتی اگر به یک کهکشان بسیار دور نیز سفر کنید، این شباهت شما را دل زده خواهد کرد. 

ظاهر سیاره‌ها با انواع و اقسام رنگ‌ها، تنوع بسیار خوبی در بازی ایجاد کرده است. از محیط‌های گرم گرفته تا سیاره‌های سفید رنگ و پوشیده از برف! اما وقتی به سیاره‌هایی با آب و هوای مناسب می‌روید، مناظر بسیار زیبا و متنوعی را خواهید دید. ممکن است یک سیاره به‌دلیل بارش همیشگی باران، کاملا سبز رنگ باشد و شما را یاد مناظر شمال کشور بیاندازد! سیاره‌ای پوشیده از علف‌های قرمز رنگ در بازی وجود داشت که بر اثر وزش باد مناظر شگفت‌انگیزی را پیش روی چشمانم قرار داد. برخی از سیاره‌ها هم تنوع رنگی بیشتری داشتند و فوق‌العاده زیبا بودند. اگر به آسمان نگاه کنید، منظره‌ای شگفت‌انگیز خواهید دید که ممکن است شامل چند سیاره بزرگ نیز شود. با وارد شدن به غارها همه چیز عوض می‌شود و باز هم تنوع بیشتری را خواهید دید. در بیشتر سیاره‌ها موجودات زنده‌ای وجود دارند که عموما بی‌ آزار هستند و کاری به کار شما ندارند. جالب است بدانید که این موجودات نیز به‌صورت تصادفی ساخته می‌شوند و یکسان نیستند. در نهایت شباهت‌های فراوانی بین بسیاری از آن‌ها خواهید دید، اما عملا هیچ موجود زنده تکراری در بازی وجود ندارد. اما با وجود تمام نکات مثبت، آن تنوع یاد شده بعد از چند ساعت بازی کردن حس و حال خوبی به بازیکن نمی‌دهد. همه چیز حال و هوایی تکراری به خود خواهد گرفت. محیط بزرگ هر سیاره عملا چیز خاصی برای ارایه ندارد و فقط از منابع مختلف پوشیده شده و کار دیگری نمی‌توانید در سیاره‌ها انجام دهید. آیتم‌های مخفی نیز یا وجود ندارند یا به سختی پیدا می‌شوند و شما هیچ انگیزه‌ای برای کاوش کامل یک سیاره نخواهید داشت. 

شما اولین فردی هستید که روی سیاره قدم می‌گذارید، پس می‌توانید هر اسمی که می‌خواهید روی آن‌ بگذارید. حتی می‌توانید مناطق مختلف روی یک سیاره و موجودات زنده آن را نام گذاری کنید. تمام نام‌های ثبت شده شما روی سرورهای بازی ثبت می‌شود. بعید است که پس از سال‌ها کسی با سیاره‌های شما مواجه شود، اما واقعا جالب می‌شد اگر با سیاره‌های دیگران و نام‌هایی که آن‌ها روی چیزهای مختلف گذاشته‌اند روبرو می‌شدیم. همان‌طور که در ابتدای نقد و بررسی گفتیم، تعداد 18 کویینتلیونی سیاره‌های بازی، فقط جنبه تبلیغاتی دارد و عملا به هیچ دردی نمی‌خورد. حتی سیستم نام‌گذاری نیز به هیچ دردی نخواهد خورد اگر حتی یک نفر با سیاره‌های شما ملاقات نکند. بهتر بود تیم Hello Games جامعه خریداران بازی را پیش بینی می‌کرد و مثلا برای 10 میلیون بازیکن، 100 میلیون سیاره طراحی می‌کرد. در اینصورت تجربه بازی جذاب‌تر می‌شد و تیم سازنده نیز می‌توانست با دقت بیشتری به جزییات بپردازد. درنهایت باز هم با بزرگترین بازی تاریخ از نظر وسعت طرف بودیم! این موضوع را هم درنظر بگیرید که سرورهای بازی در کنسول پلی‌استیشن 4 و رایانه‌های شخصی جدا از هم هستند و بازیکنان این دو پلتفرم از هم جدا شده‌اند. این یعنی چیزی حدود 37 کویینتیلیون سیاره برای کاربران دو پلتفرم که شاید روی هم فقط چند میلیون نفر باشند! 

گیم‌پلی بازی دقیقا روی همان چهار موردی تمرکز دارد که تیم سازنده قبل از انتشار بازی به آن‌ها اشاره می‌کرد. زنده ماندن یکی از موضوعاتی است که اهمیت فراوانی در بازی دارد، اما زیاد نگران نشوید چرا که اگر کمی به دیگر ویژگی‌های بازی تسلط داشته باشید، هیچ مشکلی برایتان پیش نخواهد آمد. پس از حدود 40 ساعت بازی کردن، فقط یک بار و در یکی از مبارزات فضایی دوام نیاوردم و کشته شدم! با توجه به این موضوع که درجه سختی هم در بازی وجود ندارد، زنده ماندن در بازی آسان‌ترین کاری است که می‌توانید انجام دهید! اصلی‌ترین موضوع در بازی قابلیت اکتشاف و تجارت است که تقریبا در تمام مدت انجام بازی مشغولش خواهید شد. مدام باید مشغول جمع‌آوری منابع باشید و از آن‌ها برای شارژ کردن ابزارهای سفینه یا خودتان استفاده کنید یا با استفاده از فرمول‌های مختلف و ترکیب عناصر مختلف، چیزهای جدیدی بسازید. این حس جستجو و ساخت چیزهای مختلف در ابتدا واقعا جذاب است و انگیزه زیادی به بازیکن می‌دهد، اما پس از مدتی بسیار تکراری می‌شود و حوصله شما را سر می‌برد. با اینکه خارج از فضای سیاره‌ها نیز می‌توان برخی از منابع را به‌راحتی جمع‌آوری کرد اما باز هم چیز زیادی به جذابیت این کار اضافه نمی‌شود.  راه رفتن آرام شخصیت بازی را در کنار این موضوع فرض کنید تا ببینید چقدر جمع‌آوری منابع می‌تواند سخت و کسل کننده باشد. بعد از مدت کوتاهی فضای زیادی نیز برای نگه داشتن این منابع نخواهید داشت و حتی اگر جایگاه نگهداری آن‌ها را افزایش دهید، باز هم این مشکل پابرجا خواهد بود و اعصابتان را خورد خواهد کرد! برخی از آیتم‌های خاص نیز با خرید و فروش بدست خواهد آمد و به‌وسیله واحد پولی بازی می‌توانید آن را از غریبه‌های فضایی یا جایگاه‌های مشخص شده خریداری کنید، و یا برخی از آیتم‌های بدردنخور خود را به‌فروش برسانید.

سیستم مبارزه‌های بازی یکی از نقاط ضعف اصلی بازی به‌شمار می‌رود و از همان لحظه اول توی ذوق می‌زند! برخلاف دیگر بخش‌های بازی که حداقل در ساعات اول بازی از جذابت بالایی برخوردارند، در بخش مبارزه‌ها از همان ابتدا کند بودن و کسل‌کننده بودن را احساس خواهید کرد. بدتر از این موضوع دشمنان بازی هستند که عموما از ربات‌های نگهبان هستند و هیچ راه فرار کردنی از آن‌ها ندارید. تمام شلیک‌های آن‌ها به‌راحتی به شما برخورد می‌کند و تنها راه شما برای در امان ماندن از آن‌ها ارتقای تجهیزاتتان است. پس از آن مبارزه‌ها به قدری آسان می‌شود که تاثیر آن‌ها را روی بازی حس نخواهید کرد. حیوانات عجیب و غریبی که روی سیاره‌ها حضور دارند هم اگر قرار باشد حمله‌ای به سمتتان بکنند، به‌راحتی می‌توانید از دست آن‌ها فرار کرده یا نهایتا با چند شلیک آن‌ها را از پای دربیاورید. حتی مبارزه‌های فضایی نیز جذابیت خاصی ندارد و از شدت آسانی و طراحی بسیار ساده، به‌سرعت جذابیت خود را از دست می‌دهد. 

به اصلی‌ترین قسمت داستانی بازی می‌رسیم که رسیدن به مرکز هستی نام گرفته و برای ادامه بازی بعد از ساعت‌ها انجام کارهای تکراری و کسل‌کننده انگیزه ایجاد می‌کند! این کار با اعمال مختلف و ارتباط با اطلس انجام می‌شود و درکنار آن معمولا مشغول کارهای تکراری هستید. در کوتاه‌ترین زما ممکن، چیزی حدود 40 ساعت طول می‌کشد تا به این هدف برسید و درنهایت به‌شدت از بازی و زمانی که صرف آن کردید پشیمان خواهید شد. در مرکز هستی هیچ چیزی وجود ندارد!‌ حتی یک سیاره متفاوت یا اتفاقی کوتاه، هرچقدر هم که بد به‌نظر می‌رسید نیز می‌توانست پایان بازی را از این وضع نجات دهد. بعد از به اتمام رساندن بازی به‌شدت از تیم سازنده عصبانی بودم و تصمیم گرفتم چند ساعتی پس از آن نقد و بررسی این بازی را بنویسم! در آن لحظه بازی No Man’s Sky بدترین تجربه زندگی من بود و این واقعا برای تیم سازنده و وعده‌های آن‌ها شرم‌آور بود. تیم سازنده علاوه بر اینکه روند جذاب و پرجزییات‌تری برای این 40 ساعت درنظر نگرفته، بلکه هیچ کاری برای پایان‌بندی آن انجام نداده است. با این حساب فقط یک دنیای وسیع و تقریبا بی‌نهایت در مقابل شما وجود دارد که چیز خاصی برای اکتشاف در آن‌ وجود ندارد. تنها باید برای زنده ماندن و بدست آوردن سوخت برای سفر به سیاره‌های دیگر در بازی کاوش کنید و به جمع‌آوری منابع بپردازید. اگر تا آخر عمر هم بازی را انجام دهید چیزی جز این نصیبتان نمی‌شود و عملا شاهد یک روند تکراری هستیم که با ارتقا دادن تجهیزات آسان‌تر می‌شود و عملا هیچ چالشی نیز در بازی وجود نخواهد داشت. ارتقا دادن‌ها یا خرید سفینه‌ها و تجهیزات بهتر نیز فقط در دفعات اول جذاب هستند و بعد از آن چیزی برای ارایه ندارند. 

بازی از نظر بصری واقعا زیباست. لحظه ورود به جو سیاره‌ها هیچوقت تکراری نمی‌شود و همیشه جذاب است. جلوه‌های بصری خوبی برای این بخش‌ها درنظر گرفته شده و محیط سیاره‌ها نیز همیشه زیبا هستند. اما مشکلات بسیاری نیز در بازی وجود دارد. از افت فریم در برخی صحنه‌های شلوغ در حین مبارزه‌ها گرفته تا دیر لود شدن بسیاری از قسمت‌ها که ظاهر مطلوبی در برخی از لحظه‌های بازی ندارد و کمی از زیبایی بازی می‌کاهد. تصور کنید که با سرعت به جو یک سیاره وارد می‌شوید و زیبایی‌های این لحظه شما را حیرت زده کرده، اما به محض نزدیک شدن به سطح سیاره، ناگهان شاهد دیر لود شدن زمین و اجزای روی آن هستید و این موضوع واقعا زیبایی این لحظات را خراب کرده است. با این وجود این بخش باز هم جذاب است و قطعا از آن لذت خواهید برد. تقریبا تمام حیوانات موجود روی سیاره‌ها با وجود طراحی کاملا متفاوت و تصادفی، از انیمیشن یکسانی برخوردار هستند و این موضوع نیز به‌شدت توی ذوق می‌زند! خلوت بودن محیط سیاره‌ها قابل توجیح است و زیبایی‌های خاص خود را دارد. افکت‌های گرافیکی به‌کار رفته در زمان پرواز با سفینه نیز همگی در سطح خوبی هستند و راضی‌کننده به‌نظر می‌رسند. اما جزییات محیط درون سفینه کافی نیست و تقریبا هیچ زحمتی برای آن کشیده نشده است. از شباهت کامل ایستگاه‌های فضایی و مکان‌های تعبیه شده روی سیاره‌ها گفتیم که این موضوع نیز اصلا جالب نبود و کم‌کاری تیم سازنده را نشان می‌داد. اما درنهایت به اتمسفر گیرای هر سیاره می‌رسیم که به‌کمک صداگذاری بسیار خوب به یکی از بهترین‌ و جذاب‌ترین بخش‌های بازی تبدیل شده است. به‌طور مثال حضور در سیاره‌ای خشک و بی آب و علف را درنظر بگیرید. در حال قدم زدن در این سیاره داغ هستید که ناگهان هشدادر یک طوفان بزرگ به شما داده می‌شود و همه چیز به هم می‌ریزد. به تصویر کشیدن این‌گونه خوادث واقعا جالب هستند. اگر در یک غار قدم بزنید تفاوت صداگذاری را حس خواهید کرد. در یک سیاره پر از حیوانات مختلف، انواع و اقسام صداهای عجیب و غریب را خواهید شنید که حس عجیبی به بازی می‌دهد. 

با توجه به تمام تفاسیر یاد شده، شاید بازی No Man’s Sky یک تجربه بد به‌ نظر برسد و تصمیم بگیرید که هیچوقت آن را امتحان نکنید. اما شک نکنید که بازی کردن چند ساعت ابتدایی بازی ارزش بسیار بالایی دارد و دقیقا مهم‌ترین نکته مثبت بازی نیز همین است. بازی رفته رفته در تمام قسمت‌هایش تکراری می‌شود و بعد از مدتی نیز کاملا خسته‌کننده می‌شود. اما قطعا تجربه چنین بازی بزرگ و متفاوتی در ابتدا بسیار جالب خواهد بود. اگر قصد تجربه No Man’s Sky را دارید و هنوز از این بابت مطمئن نیستید، حتما قبل از شروع آن انتظاراتتان را پایین بیاورید. نکته مهم دیگر در مورد مرکز هستی است که پیشنهاد می‌کنم به هیچ وجه وقتتان را برایش تلف نکنید! در این صورت بازی حتی بی‌هدف‌تر هم می‌شود، اما از طرفی یک تجربه جالب از سفرهای فضایی متفاوت خواهید داشت و لذت قدم زدن روی چند سیاره متفاوت و فوق‌العاده را تجربه خواهید کرد. پس برای چند ساعت هم که شده بازی No Man’s Sky را تجربه کنید. 


نکات منفی:
- بی‌هدف
- تکراری شدن بازی از هر جهت
- سیستم مبارزه‌های بازی
- برخی مشکلات فنی
- پایان‌بندی بسیار بد و نا امید کننده

نکات مثبت:
- جذابیت بالا در ساعات ابتدایی
- لحظات زیبا و نفس گیر ورود به جو سیاره‌ها
- اتمسفر گیرای سیاره‌ها

امتیاز: 6 از 10

نکته: نقد و بررسی نقدستان از بازی No Man’s Sky با نسخه پلی استیشن 4 بازی انجام گرفته است.


بازی No Man’s Sky توسط فروشگاه Pspro در اختیار نقدستان قرار گرفته است. برای تهیه این بازی و دیگر محصولات به وبسایت این فروشگاه مراجعه کنید. 

  • دانلود نرم افزار | سافت گذر

نظرات کاربران (0 عدد)

اولین نفری باشید که در مورد این نقد نظر میدهد.

ثبت نظر

کاربر گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان در سایت ثبت شود، لطفاً وارد سایت شوید.
ثبت نظر