نقد و بررسی بازی Quantum Break از نگاه تک‌شات

نقد و بررسی بازی Quantum Break از نگاه تک‌شات
باید گفت Quantum Break نتوانست خود را به عنوان سلاحی کشنده در نبرد بازی های انحصاری کنسول ها ثابت کند. شاید اگر سازنده های آن به جای بازی، تمام وقت، انرژی و سرمایه خود را برای ساخت سریالی تلوزیونی می گذاشتند، نتیجه نهایی عنوانی موفق تر بود.
  • جدیدترین بازی ها
Quantum Break برای اولین بار در سال 2013 به عنوان یک شوتر سوم شخص برای کنسول Xbox One معرفی شد. ساخت این بازی را Remedy Entertainment، که به خلق سری بازی های Max Payne و Alan Wake شهرت دارد بر عهده گرفت و در طول این سال ها به یکی از پر سر و صدا ترین بازی های نسل جدید تبدیل شد. مایکروسافت هم همواره مانورهای بسیاری بر روی نوآوری های این بازی و صحنه های سینماتیک آن داد. نهایتا بعد از چند بار تاخیر این بازی در 5 آوریل 2016 عرضه شد و حالا قصد داریم آن را زیر ذره بین قرار دهیم. 


گرافیک:
در بخش گرافیک باید گفت مدلسازی کاراکتر های بازی خیلی خوب انجام شده و اگر با بازیگران هالیوودی تا حدی آشنایی داشته باشید، در اولین صحنه بر خورد با هر کدام از کاراکترهای اصلی می توانید هویت بازیگر آن را تشخیص دهید. جزئیات محیط های بازی هم در سطح بسیار خوبی طراحی شده است، اما ضعف هایی هم در این بخش دیده می شود.

داستان:
شاید روایت داستان جزو معدود بخش هایی باشد که Quantum Break در آن عملکرد خوبی دارد. شما در Quantum Break نقش جک جویس را بازی می کنید. جک، برادر ویلیام جویس و دوست کودکی پال سیرین است. در اکتبر 2016، جک به خواسته ی دوست صمیمیش پال به شهر مادریش بر میگردد تا در پروژه ای که به گفته پال می تواند زندگی آدم ها را کاملا تغییر بدهد به او کمک کند. بعد از آنکه جک می بیند برادرش ویلیام و پال یک ماشین زمان اختراع کرده اند، به پال کمک می کند تا آن را فعال کند و با این کار، کاملا ناخواسته باعث ایجاد نوعی شکست در زمان می شوند.

زمان که حالا در حال نابودی است، گاه و بیگاه متوقف می شود و فقط جک و پال، یعنی دو نفری که تحت تاثیر ماشین زمان قابلیت های ماوراء طبیعی پیدا کرده اند می توانند از فریز شدن در این توقف ها در امان بمانند. حالا این وسط سازمانی به نام Monarch Solutions هم سعی دارد به هر قیمتی جک را متوقف کند. سازمانی که توسط پال سیرین سالخورده اداره می شود.

در طول داستان بازی می فهمید که طی حوادث سال 2016 و با فعال کردن ماشین زمان، پال که وارد ماشین شده بود، به سال 2021 سفر کرده و نابودی زمان را به چشم دیده است. سپس تصمیم می گیرد به سال 1999 برگردد و با تاسیس سازمان Monarch Solutions جلوی اتفاقات آینده و نابودی بشر را بگیرد.

روند پیشرفت شما در داستان به شکلی است که ابتدا هر Act بازی را در نقش جک بازی می کنید و بعد از پایان هر act کنترل پال سیرین را بدست می گیرید و اینجاست که باید با گرفتن تصمیمی جدی روند بازی را از آن act به بعد تغییر دهید. از آنجایی که پال یک بار به آینده سفر کرده است، می تواند عواقب هر تصمیمش را تا حدی ببیند و سپس از بین گزینه هایی که بازی در اختیار بازیکن قرار میدهد یکی را انتخاب کند. بعد از این بخش هم قسمتی از سریال Quantum Break نمایش داده می شود که اغلب داستان ضد قهرمان های بازی را روایت می کند.

در طول بازی و زمانی که درگیر مبارزات نیستید و مشغول گشت زدن در محیط بازی یا حل پازل ها هستید، به مدارکی در قالب کاغذ ها، ایمیل ها و یا پیام های ضبط شده بر می خورید. این یافته ها اطلاعات با ارزشی از کاراکتر ها و یا جزئیات داستان بازی را در اختیارتان قرار میدهد، اما آنقدر زیاد هستند و فرم نوشتاری دارند که خواندن تک تک آن ها کاری وقت گیر و خسته کننده خواهد بود و خیلی زود ترجیح می دهید در همان حد کات سین ها و دیالوگ های بازی داستان را دنبال کنید.

گیم پلی:
در بخش گیم پلی باید گفت Quantum Break یک عنوان شوتر سوم شخص نه چندان جذاب است. درست است که که استفاده از سلاح، هسته اصلی Quantum Break را تشکیل نمی دهد، اما به این معنی نیست که سازندگان بازی در طراحی مکانیزم های مربوط به آن تا این حد بی سلیقگی به خرج دهند. این بازی بسیاری از استانداردهای یک عنوان شوتر سوم شخص را نادیده گرفته است. به عنوان مثال وقتی جک نزدیک سنگری می شود، به طور خودکار پشت آن کاور می کند. البته منظور از کاور کردن در این بازی، نیم خیز شدن پشت آبجکت مورد نظر است. پس به هیچ وجه انتظار دیدن مکانیزم های کارشده سنگرگیری شبیه آنچه در Gears of War و یا The Division تجربه کرده اید را از Quantum Break نداشته باشید. در هنگام تیراندازی هم با فشردن دکمه LT، کاراکتر شما به طور کامل از سنگر خارج شده و با لو دادن موقعیت خود به دشمنان آماده شلیک می شود. تنوع بسیار کم سلاح های بازی و طراحی ضعیف همین سلاح ها هم کمکی به بهتر شدن گیم پلی بازی نمی کند. اما انیمیشن های کشته شدن دشمنان، مخصوصا آخرین دشمنی که در یک درگیری از بین می برید بسیار جذاب طراحی شده است که این را می توان میراث سری Max Payne دانست.

شاید بتوان گفت تنها قسمت سرگرم کننده بازی در بخش گیم پلی، استفاده از قدرت های کنترل زمان باشد. با کمی پیشرفت در بازی یاد می گیرید که در هنگام مبارزه چگونه ترکیبی از این قدرت ها و سلاح های گرم را برای مقابله با دشمنانتان به کار ببرید. جک در این بازی می تواند برای مدت کوتاهی دشمنان را فریز کند یا با استفاده از Time Shiled، سپری از جنس زمان برای دفاع از خود درست کند. از دیگر قدرت های شما در بازی می توان به Time Blast، که نوعی تله انفجاری است و Time dodge، که با استفاده از آن می توانید خیلی سریع از حمله دشمنانتان جا خالی دهید و یا پشت سنگری پناه بگیرید اشاره کرد. Time Rush هم قدرتی بسیار جذاب است که به شما این امکان را می دهد تا در کسری از زمان به سمت دشمنانتان بدوید و با ضربات مشت و لگد آن ها را از پای درآورید.
ضعف دیگر بازی Quantum Break نداشتن بخش مولتی پلیر است. بخشی که می توان گفت در بازی های امروزی رکنی اساسی به حساب می آید.

جمع بندی:
بازی Quantum Break بزرگترین، یا اگر بخواهیم کمی تخفیف قائل شویم، یکی از بزرگترین بازی های انحصاری Xbox One تا به امروز است و وقتی یک بازی از کمپانی Remedy با این همه تبلیغ عرضه می شود، باید از دید یک عنوان بزرگ انحصاری آن را مورد نقد و بررسی قرار دهیم. باید گفت Quantum Break نتوانست خود را به عنوان سلاحی کشنده در نبرد بازی های انحصاری کنسول ها ثابت کند. شاید اگر سازنده های آن به جای بازی، تمام وقت، انرژی و سرمایه خود را برای ساخت سریالی تلوزیونی می گذاشتند، نتیجه نهایی عنوانی موفق تر  بود.
مشاهده مطلب در سایت تک‌شات
  • دانلود نرم افزار | سافت گذر

نظرات کاربران (0 عدد)

اولین نفری باشید که در مورد این نقد نظر میدهد.

ثبت نظر

کاربر گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان در سایت ثبت شود، لطفاً وارد سایت شوید.
ثبت نظر