نقد و بررسی بازی Tom Clancy's The Division از تک‌شات

نقد و بررسی بازی Tom Clancy's The Division از تک‌شات
Tom Clancy's The Division به عنوان یک بازی MMO سعی دارد ترکیبی راضی کننده از یک شوتر Cover-Bass با چاشنی RPG را ارائه دهد و تا حدی نیز در این راه موفق ظاهر شده است.
  • جدیدترین بازی ها
بازی Tom Clancy's The Division یک شوتر سوم شخص آنلاین، ساخته Ubisoft Massive می باشد و کمپانی Ubisoft انتشار آن را بر عهده گرفته است. این بازی برای اولین بار در مراسم E3 2013 معرفی شد و با پیش نمایشی خیره کننده توانست طرفداران بسیار زیادی پیدا کند. یوبیسافت در نمایش آن سال وعده ی یک بازی MMO با جزئیات گرافیکی باورنکردنی و شوتری هیجان انگیز بر پایه تاکتیک های تیمی را داد. اما هر چه به نسخه نهایی بازی نزدیک شدیم، تریلرهای بازی نشان داد که کیفیت بازی نهایی در حال آب رفتن است و طرفداران بازی کم کم نگران شدند که نکند The Division نیز به سرنوشتی همچون Watch Dogs دچار شود. حال پس از چند سال، نسخه نهایی بازی در تاریخ 8 مارس 2016 روانه بازار شد و وقت آن رسیده تا به نقد و بررسی این بازی پرطرفدار بپردازیم. 

The Division در طول بحرانی در منهتن نیویورک جریان دارد. نیویورکی که طی یک حمله شیمیایی، ویروسی موسوم به Green Poison که توسط پول در میان مردم رواج پیدا کرده، به طور کامل آن را از پای درآورده است. بازیکن در این بازی در نقش یکی از مامورین Strategic Homeland Division که در بازی از آن ها با عنوان The Division نام برده می شود، وظیفه دارد شهر یا اگر بخواهیم بهتر بگوییم، هر آنچه که از آن باقی مانده است را نجات دهد.

جزئیات گرافیکی بازی فاصله بسیار زیادی با نمایش های اولیه آن دارد، اما می توان گفت همچنان راضی کننده است. با این حال محیط های بازی و خیابان های منهتن، تا حد زیادی یکسان طراحی شده اند و اینکه بتوانید راه خود را در محیط جهان باز بازی، بدون استفاده از نقشه پیدا کنید تقریبا غیر ممکن است. طراحی ماموریت های اصلی بازی از نظر محیط و سناریو به خوبی صورت گرفته اما با این حال ماموریت های جانبی نهایتا در 4 یا 5 فرم ثابت تکرار می شوند که می تواند پس از مدتی خسته کننده به نظر برسد.
 
از نظر داستان The Division همه چیز را ساده نگه داشته و خیلی درگیر جزئیات نشده است. داستان بازی در شهر نیویورک جریان دارد. نیویورکی که طی یک حمله بیوشیمی، با ویروسی به نام Green Poison از طریق پول و در روز جمعه سیاه که بالاترین حجم مبادلات پولی در آن جریان دارد کاملا از پای در آمده و در هرج و مرج کامل به سر می برد. دیگر هیچ جای شهر امن نیست و گروه های مختلف با انگیزه ای واحد، یعنی به دست آوردن کنترل کامل شهر در آن پرسه می زنند.

شما در این بازی در نقش یکی از مامورین کارکشته Division برای پایان دادن به این هرج و مرج و حفظ هر آنچه که از نیویورک باقی مانده است اعزام شده اید. اگر بخواهیم دقیق تر بگوییم شما گروه دوم اعزامی به این جهنم هستید. گروه اول که در بازی از آن ها با عنوان First Wave یاد می شود به دلایل نا معلومی شکست خورده اند که با پیشرفت در بازی کم کم به دلایل این شکست و سرنوشت گروه اول پی خواهید برد. اما این تنها یکی از خط های داستانی بازی است. روایت داستان در طول بازی به گونه ایست که تمامی نقاط عطف آن توسط کات سین ها و پیام های رادیویی نقل می شود. در The Division همیشه می دانید که یک ماموریت را برای چه انجام می دهید و انجام دادن آن چه تاثیری بر هدف نهایی شما که نجات نیویورک است دارد.
 
نکته جالب اینجاست که اگرچه شما در طول بازی همیشه نقش آچار فرانسه را بازی می کنید و باید از پس هر ماموریتی در هر کدام از بخش های Medical، Technology و Security بر آیید، با این حال هیچ گاه اسم قهرمان را روی شما نمی گذارند و همیشه این حس به بازیکن القا می شود که تنها یکی از مامورین عامل نجات شهر بوده و بازیکنان دیگر نیز کمتر یا بیشتر در حال عرق ریختن در همین راه هستند.

راستش را بخواهید در این بازی تقریبا هرکاری را با تیراندازی انجام می دهید و نهایت کاری که بدون استفاده از اسلحه انجام می دهید به فشردن دکمه ها و دادن یک بطری آب یا جعبه کمک های اولیه به شهروندان فلک زده ختم می شود.
 در بخش شوتینگ، The Division حرف های زیادی برای گفتن دارد. سیستم شوتینگ این بازی کاملا cover-bass بوده و شما در هنگام مبارزه همواره به دنبال پیدا کردن بهترین کاور، سنگرگیری و تیراندازی به دشمنان هستید. باید گفت که این سیستم لغت نامه مختص به خود را دارد، به عنوان مثال Headshot کردن در این بازی دیگر به معنای آن نیست که با نشانه گیری دقیق و شلیک به سر دشمنانتان می توانید آن ها را با یک تیر از پای درآورید! هر بار که گلوله شما به دشمنان اصابت می کند، عدد هایی ظاهر می شود که بزرگی آن ها به معنای شدت آسیب وارد شده و در عین حال امتیازیست که دریافت کرده اید. مجموعه این امتیاز ها که از کشتن دشمنان و یا به پایان رساندن یک مامورت بدست می آورید، افزایش XP و در نهایت ارتقای Level کاراکترتان را سبب می شود. در این بازی مجموعه ای متنوع از سلاح ها در اختیار دارید که تقریبا همگی آن ها تا حد قابل قبولی قابلیت ارتقا دارند و آزاد کردن سلاح های جدید و یا ارتقای آن ها همواره جذاب است.

متاسفانه در این بازی خبری از Crouch و Jump نیست و تنها راه مخفی ماندن از دید دشمنانتان حرکت از سنگری به سنگری دیگر است. نبود Crouch در بازی را می توان عیبی بزرگ به شمار آورد. این را زمانی بیشتر احساس می کنید که زیر آتش دشمنانتان هستید و می خواهید از سنگری خارج شوید و یا عقب نشینی کنید. آن موقع است که کاراکتر شما کاملا ایستاده و خود را در تیررس دشمن قرار می دهد و تا رسیدن به سنگر بعدی گلوله ای نیست که به شما اصابت نکند.
 
درست است که به بازی The Division برچسب RPG را نیز زده اند اما این بدان معنی نیست که با یک سیستم Upgrade تمام و کمال طرف هستید. این موضوع را از همان ابتدای بازی، یعنی زمانی که در حال ساخت ظاهر کاراکتر خود هستید خواهید فهمید. در این قسمت خبری از شخصی سازی جزء به جزء چهره و دیگر ویژگی های ظاهری کاراکتر نیست و تنها می توانید با انتخاب جنسیت کاراکتر خود، از بین مجموعه ای محدود، ویژگی های ظاهری کاراکترتان را تعیین کنید.

در بخش Upgrade ها نیز این سیستم بسیار کم محتوا طراحی شده است و خیلی زود می توانید همه ی Upgarde های بخش های مختلف مرکز فرماندهی را ارتقا دهید و به همه قابلیت ها و تجهیزات این بخش ها دسترسی داشته باشید.

از نظر هوش مصنوعی، متاسفانه هر 4 گروه دشمنان شما سبک مبارزه مشابه دارند و تنها وجه تمایز آن ها لباسشان است. هر کدام از این 4 گروه به Runner، Sniper و یا Bomber مجهز اند و استراتژی مشابهی برای از بین بردن شما پیاده خواهند کرد. با ین حال همین دشمنان قابل پیش بینی، زمانی که دسته جمعی به شما برسند، حسابی می توانند دمار از روزگارتان درآورند و در دور زدن شما و یا غافل گیر کردنتان به خوبی عمل کنند.

Dark Zone بخشی بزرگ و جهان باز در مرکز شهر است که توسط نیروهای دولتی یا بهتر بگوییم هر آنچه از آن ها باقی مانده است، به حالت قرنطینه درآمده است. در Dark Zone با بازیکنان دیگر و دشمنانی که توسط هوش مصنوعی کنترل می شوند روبرو خواهید شد. از همان ابتدا که وارد Dark Zone می شوید، حس یک محیط نا امن به شما دست خواهد داد. حتی محیط Dark Zone نیز تا حدی مخوف طراحی شده است. می توان گفت در این بخش از بازی، بازیکنان با بیشترین تهدید روبرو هستند و پس از مدت کوتاهی خواهید فهمید که پرسه زدن در این بخش بسیار پر چالش بوده وبه هیچ عنوان به بازیکنان لول پایین توصیه نمی شود. بخشDark Zone نوار XP مجزای خود را دارد. پس مهم نیست که در بیرون از Dark Zone در چه سطحی باشید، برای پیشرفت در این بخش باید همه چیز را از اول شروع کنید و تنها تجهیزات و سلاح های شما از دنیای بیرون همراهتان خواهد بود. در اینجا دشمنان Lootهایی را در اختیار دارند که در مقایسه با Lootهای بیرون از Dark Zone از ارزش بیشتری برخوردارند. با از بین بردن دشمنان می توانید این Lootها را جمع آوری کنید. اما از آنجایی که Dark Zone تا حد زیادی به ویروس Green Poison آلوده است، این لوت ها پس از جمع آوری، ابتدا در باکس زرد رنگی که به کوله پشتیتان آویزان است اضافه می شود. و تا وقتی که توسط هلیکوپتری از Dark Zone خارج نشوید، به دارایی های شما اضافه نخواهند شد.

در Dark Zone بازیکنان می توانند نقش مامور بد را بازی کرده و با کشتن مامورین دیگر Loot آنها را تصاحب کنند. با این حال اینکار عواقب خود را دارد و هزینه نسبتا گزافی نیز به دنبال دارد. درواقع با کشتن دیگر بازیکنان، برای مدتی برچسب Rogue که همان " تحت تعقیب" خودمان است بر رویتان گذاشته خواهد شد. و بازیکنان دیگر در ازای کشتن شما جایزه دریافت خواهند کرد.
 
همانند اکثر بازی های آنلاین، The Division نیز با دوستانتان می تواند سرگرم کننده تر باشد. البته اگر این دوستان در سطح شما باشند، نه بالاتر! یکی از مهمترین فاکتورهای یک بازی MMO، سرورهای قدرتمند است که به جرات می توان گفت The Division در این بخش سنگ تمام گذاشته است و کمتر شاهدیم که سرورهای یک بازی از همان ابتدای عرضه اش عملکردی به این خوبی داشته باشد. سیستم Matchmaking بازی هم ساده است و از سرعت قابل قبولی برخوردار است.

در یک جمع بندی می توان گفت Tom Clancy's The Division به عنوان یک بازی MMO سعی دارد ترکیبی راضی کننده از یک شوتر Cover-Bass با چاشنی RPG را ارائه دهد و تا حدی نیز در این راه موفق ظاهر شده است. شاید داستان بازی از جزئیات زیاد یک بازی RPG برخوردار نباشد، اما اگر بخواهیم در حد و اندازه یک بازی MMO به آن نگاه کنیم، می توان گفت The Division از داستان قابل قبولی برخوردار است. پس از نقاط مثبت این بازی می توان به سرورهای قدرتمند، داستان خوب و گرافیکی قابل قبول اشاره کرد. اما در مقایسه با رقبایی چون Destiny، کمبود مد های کلاسیک این ژانر چون Team Deathmatch و امثال آن در بازی به شدت احساس می شود و بعید به نظر می رسد The Division بتواند برای مدتی طولانی طرفدارانش را سرگرم نگه دارد.
مشاهده مطلب در سایت تک‌شات
  • دانلود نرم افزار | سافت گذر

نظرات کاربران (0 عدد)

اولین نفری باشید که در مورد این نقد نظر میدهد.

ثبت نظر

کاربر گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان در سایت ثبت شود، لطفاً وارد سایت شوید.
ثبت نظر