نقد و بررسی بازی Until Dawn از نگاه وبسایت Videogamer

نقد و بررسی بازی Until Dawn از نگاه وبسایت Videogamer
اگر طرفدار یک بازی ترسناک خوش‌ساخت هستید، Until Dawn همانی است که به دنبال آن بوده‌اید. گیم‌پلی ساده بازی، به شما این فرصت را می‌دهد تا با فراغ خاطر از داستان هیجان‌انگیز و سرگرم‌کننده آن لذت ببرید.
  • جدیدترین بازی ها
من جدا از فیلم‌های اسلشر آبکی لذت می‌برم. اکثر آن‌ها به شدت قابل پیش‌بینی هستند و کلیشه‌هایی تکراری را پیاده می‌کنند اما بسیار سرگرم‌کننده هستند. البته معلوم است که برای افراد درون فیلم سرگرم کننده نیست زیرا آن‌ها معمولا سرنوشتشان به یک قلاب در جمجمه ختم می‌شود یا کله‌شان قطع می‌شود یا زنده زنده سوزانده می‌شوند یا پوستشان کنده می‌شود یا به آرام به درون یک پروانه بزرگ فرستاده می‌شوند... بله، من فیلم Jason X را دیده‌ام و این فیلم شاهکار بود! Until Dawn، همانطور که تا الان حتما حدس زده‌اید، برداشتی است از ژانر اسلشر نوجوانانه با کنترلی ساده مناسب یک گیمر معمولی (چیزی مشابه Heavy Rain)، گرافیک چشمگیر، اجراهای عالی و فرصت تغییر داستان به دلخواه گیمر و من معتقدم که بسیاری از گیمرها از آن لذت می‌برند. من که لذت بردم.

من زیاد درباره جزئیات داستان بازی صحبت نمی‌کنم زیرا هسته اصلی بازی داستان آن است و بهتر است که قبل از بازی کردن، تا جایی که می‌شود چیزی از آن ندانید. همینقدر کافی است که بدانید تعدادی نوجوان درون کلبه‌ای برفی گیر افتاده‌اند و اتفاقات بدی برای آن‌ها رخ می‌دهد. اما بدانید که نویسندگان بازی کار بسیار قابل توجهی انجام داده‌اند و داستانی که معمولا در 90 دقیقه جمع می‌شود، در بیش از 7 ساعت مفید تعریف کرده‌اند. نکته مثبت این هفت ساعت این است که فرصت کافی برای ساخت شخصیت‌ها فراهم شده و نوجوان‌های داستان به خوبی (برخی بهتر از دیگران) تعریف شده‌اند. برخی از آن‌ها را از ابتدا دوست دارید اما (به دلیل انتخاب‌های شما) در پایان آرزوی مرگشان را دارید و برخی دیگر هم کم کم به دل شما می‌نشینند، البته اگر زنده بمانند.

نحوه کنترل داستان بسیار خوب اجرا شده است، لحظات حیاتی تغییرات بزرگی ایجاد می‌کنند و لحظات دیگر، تغییراتی جزئی در صحنه ایجاد کرده یا احساس یک شخصیت به شخصیت دیگر را تغییر می‌دهند. من یک بار بازی را تمام کردم و با توجه به اتفاقاتی که در طول بازی افتاد، پایان بندی را بسیار مناسب دیدم اما می‌دانستم که همه چیز می‌توانست فرق داشته باشد. برخی فصل‌ها را دوباره بازی کردم (پس از اتمام بازی می‌توانید هر فصل را به دلخواه دوباره بازی کنید) و متوجه شدم که می‌توانم داستان بازی را تغییر دهم و اعمال شما در بازی کاملا همه چیز را تغییر می‌دهند. این ویژگی بسیار خوب اجرا شده است. بازی کردن برای بار دوم همان خط داستانی را دنبال خواهد کرد اما اتفاقاتی که برای شخصیت‌ها رخ می‌دهد و این که چه کسانی زنده می‌مانند، کاملا به انتخاب شماست، مگر اینکه تصمیماتی را بگیرید که بار اول گرفته بودید.
Until Dawn به این منظور ساخته شده است که هر کسی آن را بازی می‌کند به پایان برساند، در نتیجه گیم‌پلی ساده است. در حالت اصلی تنها می‌توانید راه بروید و آنالوگ سمت راست نیز برای نگاه کردن به اطراف یا کنترل مسیر نور استفاده کنید. در بازی کنترل دوربین سوم شخص وجود ندارد که آن را بسیار ساده کرده و اجازه‌ی استفاده از زوایای دوربین چشم‌گیر و ترسناکی را داده است. اکثر لحظات هیجان انگیز توسط کوییک تایم (Quick Time Events) انجام می‌شوند (و در بعضی از آن‌ها، دکمه‌ها بسیار ناگهانی و سریع ظاهر می‌شوند) که برای این لحظات بسیار خوب جواب می‌دهد.

مبارزات بیشتر شبیه بازی‌های شوتر لایت گان است که باید از یک کنترلر شبیه تفنگ استفاده می‌کردید، اما خوشبختانه در این بازی، این ویژگی بد اجرا نشده است. اگر از یک سلاح سرد یا گرم استفاده می‌کنید، هدفی روی صفحه ظاهر می‌شود که باید نشانگر خود را در زمان محدودی روی آن ببرید، اما گاهی اوقات، مانند سایر انتخابات درون بازی، واکنش نشان ندادن، می‌تواند نتیجه بهتری داشته باشد.

کنترل حرکتی به شما اجازه می‌دهد تا با کنترلر پلی استیشن 4 هدف بگیرید یا وقتی لازم باشد آن را بچرخانید، اما می‌توانید این قسمت را خاموش کرده و از آنالوگ‌های کنترلر استفاده کنید. تنها حالتی که حتی موقع خاموش کردن کنترل حرکتی باز هم باید به آن تن بدهید، زمانی است که باید کاراکتر شما بی‌حرکت بوده تا دیده نشود. با وجود این که به نظر این کار ساده می‌آید، باید اذعان کنم که اتفاقی که از حرکت کوچک کنترلر در یکی از لحظات رخ داد، استرس زیادی به من القا کرد. تا کنون ندیده بودم که از حرکت چند میلیمتری کنترلر PS4، چنین خون و خون‌ریزی بر پا شود.

از نظر گرافیکی، بازی عالی به نظر می‌رسد. فریم‌ریت چیزی که توقع داشتم نیست (به آن عادت خواهید کرد)، اما طراحی محیط و نورپردازی فوق‌العاده است. طراحی مدل کاراکترها شایسته تقدیر ویژه است زیرا باورپذیرترین نمونه‌ای است که تا کنون در یک بازی کامپیوتری دیده‌ام. انیمیشن حرکات و حالات صورت کاراکترها، در اجرای آن‌ها تأثیر بسزایی دارد. احساس کردم که صدا کمی با حرکات لب‌ها همخوانی ندارد اما این ایراد کوچک برای من قابل چشم‌پوشی بود.

اگر بخواهیم خرده بگیریم، می‌توانیم بگوییم که با وجود داستان و دیالوگ‌های لذت‌بخش، لحن بازی می‌توانست کمی سرخوشانه باشد. شخصیت‌ها گاهی اوقات جملات یک خطی بامزه‌ای را به زبان می‌آورند اما اکثر آن‌ها قبل از گفتن کلمه آخر خود می‌میرند و چیز دیگری در بازی نیست تا کمی جو را روشن‌تر کند. کل زمینه‌سازی داستان بازی نیز مسخره به نظر می‌رسد، اما با توجه به این که این بازی یک اسلشر نوجوانانه است، نمی‌توان به این موضوع خرده گرفت. قبلا ذکر کردم که این بازی برای یک گیمر معمولی مناسب است اما دیگر باید خیلی در فشار دادن دکمه‌ها بد باشید تا ببازید، در واقع بعضی از اتفاقات زمانی رخ می‌دهند که عمدا یک سکانس را خراب کنید. یک لول سخت در بازی می‌توانست بسیار جالب باشد.

پس از سی دقیقه انتظار داشتم Until Dawn یک بازی ترسناک مسخره و بسیار بد باشد اما به لطف احمقانه بودن اتفاقاتی که در بازی رخ می‌دهد، بازی بسیار موفقی از آب در آمده است. این بازی آنطور که انتظار می‌رفت نیست اما فراتر از حد انتظاری است که از توسعه دهندگان آن توقع داشتیم. گیم‌پلی بازی بسیار ساده است و به شما این فرصت را می‌دهد تا کاملا روی داستان هیجان انگیز بازی تمرکز کنید. اگر طرفدار یک بازی ترسناک خوش‌ساخت هستید، Until Dawn همانی است که به دنبال آن بوده‌اید.

منبع: Videogamer
  • دانلود نرم افزار | سافت گذر

نظرات کاربران (0 عدد)

اولین نفری باشید که در مورد این نقد نظر میدهد.

ثبت نظر

کاربر گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان در سایت ثبت شود، لطفاً وارد سایت شوید.
ثبت نظر