نقد و بررسی بازی Dishonored 2 ؛ گزیده ی نقد سایت پولی گان | نقدستان

نقد و بررسی بازی Dishonored 2 ؛ گزیده ی نقد سایت پولی گان

نقد و بررسی بازی Dishonored 2 ؛ گزیده ی نقد سایت پولی گان
آرتور گیز در نقد خود بر بازی تازه منتشر شده ی استدیو آرکین، که دنباله ای بر Dishonored مشهور و محبوب است، اشاره می کند که این بازی به شدت پیشرفت کرده و بیش از پیش به دنیای دانوال نزدیک شده است. دنیای دانوال و جزیره های اطراف آن، محیطی است که بسیار ارزش کشف شدن را دارد، و این چیزی است که صنعت گیم باید بیشتر از آن استفاده کند. او به این بازی امتیاز 8.5 از 10 را داده. در ادامه گزیده ی نقد او را با هم می خوانیم.
آرتور گیز در نقد خود بر بازی تازه منتشر شده ی استدیو آرکین، که دنباله ای بر Dishonored مشهور و محبوب است، اشاره می کند که این بازی به شدت پیشرفت کرده و بیش از پیش به دنیای دانوال نزدیک شده است. او محیط «وال پانک» بازی را می ستاید و از سطح دشواری جدید بازی تعریف می کند. او اذعان دارد، با این که Dishonored 2 در برخی از نقاطش ضعیف تر عمل می کند اما دنیای دانوال و خانواده ی سلطنتی کالدوین را می شناسد. پس دنیای دانوال و جزیره های اطراف آن، محیطی است که بسیار ارزش کشف شدن را دارد، و این چیزی است که صنعت گیم باید بیشتر از آن استفاده کند. او به این بازی امتیاز 8.5 از 10 را داده. در ادامه گزیده ی نقد او را با هم می خوانیم.

Dishonored 2 دنباله ای کلاسیک به سبک و سیاق بازی قبلی است.
وقتی دیس آنرد اصلی در سال 2012 منتشر شد، بر خلاف جهت بازی های AAA بزرگ حرکت کرد. این عنوانی بود که از اکشن های خاص و ست پیش های عناوین پرخرج دوری می کرد و به جای آن به تحولات دهه ی 90 و اوایل دهه ی جدید در عناوین اول شخص بر می گشت که کاربران کامپیوتر قدیمی بسیار با آن مانوس بودند. ارجاعات آن بازی بیش از هر چیز، به Thief بود.

دیس آنرد 2، بازی اول شخص مخفی کاری ای است که در محیط امپراطوری ایسل، جهان داستانی استیم پانکی با بویی از داستان های دیکنز می گذرد. جهانی کنه رویا و کابوس در هم می آمیزد، جایی که تکنولوژی و علم با قدرت روغنی که از وال ها گرفته می شود تغذیه می شود، وال هایی که رو به انقراض اند. دوشادوش عصر انقلاب صنعتی، جهانی تاریک از آیین های جادویی و قدرت های خداگونه قرار دارد.

در میانه ی برخوردهای ناپایدار آینده و گذشته، ملکه ی ایسل، امیلی کالدوین نشسته است؛ دختر جسامین کالدوینی که پیش از این مرگش را دیده بودیم. در کنار او، مردِ بی آبرو شده، اما رستگاری را شاهد هستیم، محافظ سلطنتی، کوروو آتانو. در همین زمان است که دوکِ جزیره ی سرکونوس به همراه جادوگری قدرتمند به نام دلیلا، تاج و تخت و امپراطوری را به خطر می اندازند.

همه ی این اتفاقات فوراً به وقوع می پیوندند و بازی به شما انتخابی می دهد – این که در نقش پروتاگونیست دیس آنرد اصلی، محافظ سلطنتی، کوروو آتانو بازی کنی، یا به عنوان دخترش، امیلی. به محض این که انتخابتان را انجام دادید، باید از شهر دانوال فرار کنید، قضیه ی توطئه را بشکافید، تاج و تخت را باز پس بگیرید و تنها باقی مانده های خانواده را نجات دهید.
نحوه ی این کار کاملاً بسته به خودتان است. دیس آنرد 2، به مانند بازی قبلی، انواع و اقسام ابزار را در اختیارتان می گذارد تا کار خودتان را بکنید. کوروو و امیلی، هر دوشان نینجاهای ویکتوریایی ای هستند که با ظاهر و البته ابزاری که در اختیار دارند، می توانند با کسانی که جلوی راهشان قرار می گیرند، برخوردی کشنده، یا غیرکشنده داشته باشند. می توانید همه را بکشید، می توانید هم از کنار هم بخزید و از طریق کوچه ها و سقف ها، و کاملاً مسالمت آمیز به تاج و تخت دست پیدا کنید.

در هر حال، این آزادی بدون پیامد نیست. بیگانه / اوت سایدر، تک تک حرکات شما را زیر نظر دارد، نیرویی فراطبیعی که به دنیای خلا/ووید حکمرانی می کند، دنیایی که خارج از واقعیت فیزیکی دنیای دیس آنرد 2 در جریان است. اوایل بازی، بیگانه بهتان پیشنهاد می دهد که با توسل به نشانِ او، تاج و تخت را پس بگیرید؛ نشانی که به همراه خود قدرت ها و توانایی های خارق العاده ای را می آورد. این بسته به شماست که قبول کنید یا نه.

حالا شما چه قبول کنید و چه قبول نکنید، بیگانه همیشه مراقب شماست؛ و البته خود بازی هم تک تک کارهای شما را مشاهده می کنید. بدین طریق که اگر خون به پا کنید، می بینید که جهانِ بازی، به جهانی تاریک بدل شده، جنازه ها در سرتاسر نقشه افتاده اند و حشرات خونخواری دور و برشان را می گیرند که باعث مرگ و میر بیشتری می شود. اگر جلوی خودتان را بگیرید که کمتر و کشت و کشتار راه بیندازید، وقتی که همه چیز به پایان برسد، امپراطوری بهتر می تواند سر پای خود بایستد.
اگر سرنوشت امپراطوری برایتان اهمیتی ندارد، باید خدمتتان عرض کنیم که سیستم مبارزات بازی بسیار پیشرفت کرده. اما توانایی های اولیه کوروو و امیلی به علاوه ی سطح دشواری نابخشودنی بازی، و تعداد زیاد دشمنان، شما را وا می دارد که در همان اوایل، تصمیماتی بگیرید که ایده های بدی محسوب می شوند، اما برای ارتقای ترازتان کاملاً کارآمد خواهند بود.

البته می توانید سیستم مبارزه ی خودتان را هم بسازید، اگر خودتان بخواهید، بازی هم امکاناتی در اختیارتان قرار می دهد که بسیاری از آنها مربوط به بازی اصلی اند. اما برای هر قتلی که مرتکب می شوید، بعدا در بازی باید جواب پس بدهید. چرا که قتل ها بر سیستم هرج و مرج ( Chaos System) بازی تاثیر مستقیم می گذارند. و فکر هم نمی کنم نیازی باشد که اشاره کنم، بیگانه از قتل و کشتار اصلا خوشش نمی آید.
در کلیت، این مسئله ی سختی نیست، چرا که همه ی آپشن های گیم پلی دیس آنرد 2، به سمت سوی مخفی کاری میل می کنند. درست که بسیاری از قدرت های مبارزاتی بازی باحالند، اما محیط بازی شما را به سویی خواهد برد که حتماً دست به مخفی کاری بزنید.

نکته ای که وجود دارد این است که هیچ new game+ ای برای بازی در نظر گرفته نشده، و این قطعاً تصمیمی عجیب است برای عنوانی که واضحاً برای چندین و چند دفعه بازی کردن ساخته شده و سطح دشواری مراحلش هم به همین خاطر است. مطمئنم که بالاخره این اتفاق برای بازی خواهد افتاد، بهرحال الان سال 2016 است و بازی ها همیشه ویژگی های جدیدی (پس از انتشار) خواهند گرفت – اما . . . واقعا چرا این قابلیت در بازی گنجانده نشده، بازی ای که برای هواداران دو آتشه ی دیس آنرد ساخته شده...؟

منبع: Polygon
  • کانال تلگرام نقدستان

نظرات کاربران (0 عدد)

اولین نفری باشید که در مورد این نقد نظر میدهد.

ثبت نظر

کاربر گرامی چنانچه تمایل دارید، نظر شما به نام خودتان در سایت ثبت شود، لطفاً وارد سایت شوید.
ثبت نظر